| Mot | Accepció | Frase | Situació | |
|---|---|---|---|---|
| nunca | 1 |
solo me acuerda hauer fecho siendo ladron.§ Entonçe el padre Paphuncio dixo: Yo | nunqua | tal fize: empero creo que ha llegado a tu la fama que entre
|
D-Vida-018r (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
ninguna otra conoci jamas: ni haun a ella dende adelante. De recebir huespedes | nunqua | cesse: tanto que no sufria anticipar se otro ante de mi a recebir
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
sufria anticipar se otro ante de mi a recebir el romero que venia: | nunqua | dexe partir de mi casa huesped sin le dar dinero para la costa:
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
dexe partir de mi casa huesped sin le dar dinero para la costa: | nunqua | a pobre deseche: ante le di las cosas necessarias: si en juhizio alguna
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
ante le di las cosas necessarias: si en juhizio alguna vez me assente | nunqua | a mi fijo contra justicia fauoreci: frutos de ajeno trabaio nunqua entraron en
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
me assente nunqua a mi fijo contra justicia fauoreci: frutos de ajeno trabaio | nunqua | entraron en mi casa: si vi pendencia nunqua cesse fasta poner paz entre
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
fauoreci: frutos de ajeno trabaio nunqua entraron en mi casa: si vi pendencia | nunqua | cesse fasta poner paz entre los contendientes: nunqua hombre tomo en culpa a
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
mi casa: si vi pendencia nunqua cesse fasta poner paz entre los contendientes: | nunqua | hombre tomo en culpa a mis criados: nunqua mis ganados fizieron daño en
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
mi las mas abundosas guebras ni les dexe las menos fructiferas: quanto pude | nunqua | consenti que el poderoso fiziesse fuerça al baxo: siempre en mi vida trabaje
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
en culpa a mis criados: nunqua mis ganados fizieron daño en campo ajeno: | nunqua | defendi a·los que en mi heredad sembrar querian: ni escogi para mi
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
poner paz entre los contendientes: nunqua hombre tomo en culpa a mis criados: | nunqua | mis ganados fizieron daño en campo ajeno: nunqua defendi a·los que en
|
D-Vida-018v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
assi ferver las obras de misericordia: e cumplir·se el studio de hospitalidad: e | nunqua | vimos de las diuinas Scripturas e entendimiento d·ellas e sciencia diuina tantos
|
D-Vida-020v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
mesma enseñança se aprenden. Nunqua vimos en algun lugar florecer tanto la caridad: | nunqua | vimos assi ferver las obras de misericordia: e cumplir·se el studio de hospitalidad:
|
D-Vida-020v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
apartados del mundo por diuersa gracia: empero con vna mesma enseñança se aprenden. | Nunqua | vimos en algun lugar florecer tanto la caridad: nunqua vimos assi ferver las
|
D-Vida-020v (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
spirituales: tanto que si vieras en el la gracia de la caridad creherias | nunqua | tal hauer visto: e si pensasses la humildad atorgarias en este don ser
|
D-Vida-021r (1488) | Ampliar |
| nunca | 1 |
/ quando va e quando viene. § Ninguna sperança tiene / del plazer sin la presencia / | nunqua | le dexe dolor / de oluido a temor / no se quala es mayor /
|
E-CancAteneu-061r (1490) | Ampliar |
| nunca | 1 |
conue que sea / a dados mudan las suertes / super vestimenta mea judios miserunt suertes / tal dolor | nunqua | mas sea / qual es la mi mala suerte / tristis est anima mea / e sera fasta
|
E-CancAteneu-061v (1490) | Ampliar |
| nunca | 1 |
muerte. § Ffados miserables crudos / ffuerte cosa de saber / quando dixo mulier ecce filius tuus / tal dolor | nunqua | se uea / como es mi mala suerte / tristis est anima mea / e sera fasta la
|
E-CancAteneu-062r (1490) | Ampliar |
| nunca | 1 |
coraçon se me alegra / d·amores quiero morir. § E desque a vos me venci / | nunque | quizo la fortuna / que fuesse mas de ninguna / sino que fuesse de vos
|
E-CancAteneu-081r (1490) | Ampliar |
| nunca | 1 |
sea les luego pedido / de do naçe su quexar·se / pues do ay contentamiento / | nunca | entra la pasion / qu·el glorioso sentimiento / no consiente qu·el tormento /
|
E-CancAteneu-222v (1490) | Ampliar |