| Vocablo | Acepción | Frase | Situación | |
|---|---|---|---|---|
| rogar | 1 |
que no es mas tan feo andando. Respondio le el philosopho. | ruego | te que por esta causa non te mueuas. mas abre las orejas
|
E-Ysopete-008r (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
amo como a·mj mesmo. e non menos. respondio Ysopo. | Ruego | te que la ames. Xanthus dixo pues que otra cosa. Entonces
|
E-Ysopete-008v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
su señor pagasse el precio e començasse andar dixo le el ortolano. | Ruego | te maestro que me esperes vn poco. por que querria preguntar te
|
E-Ysopete-009r (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
que en·estas cosas es asaz sabio soltara la question. por tanto | ruega | ge lo. E dixo el ortolano ese suzio sabe letras. o
|
E-Ysopete-009r (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
ya vees muger si fue mi culpa. o del mensajero. mas | ruego | te que te amanses. ca yo fallare causa por la qual yo
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
sufria lo grauemente e se le fazia aspero. e embio le a | rogar | que viniesse a casa. e ella non queriendo obedescer a·su marido
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
ca yo fare por cierto que ella sola syn ser llamada nin | rogada | venga corriendo a casa. e tomo dineros e fue·sse otro dia
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
de su señor. e dissimulando que non sabia donde estaua ella. | rogo | a·vn sieruo que salia de aquella casa donde ella estaua. que
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
causa quiere quemar a su muger. e dixo a Xanthus. señor | ruego | te que pues quieres quemar a tu muger. me esperes vn poco
|
E-Ysopete-013v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
la segunda a alegria. la tercera a locura. porque te | ruego | señor que beuas alegre e de·las otras cosas dexa te. al
|
E-Ysopete-014r (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
ser. e dixo a Ysopo. mas pues que assi es. | ruego | te que en quanto pudieres por ingenio me valas. e ayudes de
|
E-Ysopete-014v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
toda la compaña de·los pueblos feriendo se las palmas. llaman | rogando | al philosofo. que non proceda mas en·esto. E entonces el
|
E-Ysopete-015r (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
que cayo. por consejo de Ysopo. Despues como boluieron a casa | rrogo | Ysopo. que assi como aquel que bien lo avia merescido. que
|
E-Ysopete-015r (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
señor mientra yo aparejaua de comer en·la cozina lo que conuenia. | rogue | a·mi señora que vn poco mirasse por que non comiesse el perro
|
E-Ysopete-015v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
oro. el qual luego offrescio a su señor e dixo le. | ruego | te señor que me guardes lo que me prometiste. Respondio Xanthus.
|
E-Ysopete-016v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
famulo Ysopo avia consultado. E oydas sus palabras toto el pueblo le | rogo | con grand affecion. que luego fuesse alli traydo Ysopo. El qual
|
E-Ysopete-017v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
alguna cosa pudiesses aprouechar a·la cosa publica por consejo. esto te | rogamos | que fagas. Entonces Ysopo con mayor confiança dixo. la natura de
|
E-Ysopete-017v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
dare en su lugar a·otro. Oyendo esto los amigos amonestaron e | rogaron | al philosofo que lo sacasse de su poder e lo diesse a·la
|
E-Ysopete-018r (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
oyr que consejo les daria Ysopo. el qual venido al senado e | rogado | que diesse su buen consejo dixo. Varones de Samum. que deys
|
E-Ysopete-018v (1489) | Ampliar |
| rogar | 1 |
deue padescer el que mata a su padre. mas el mesmo Ysopo | rogo | por el. Finalmente el rey tomo la carta de la question e
|
E-Ysopete-020v (1489) | Ampliar |