| Mot | Accepció | Frase | Situació | |
|---|---|---|---|---|
| tanto1 -a | 1 |
y tanta diuersidad de passiones y pareçeres que touieron por imposible quasi concordar | tanta | gente. y por·ende ser mas cumplidero que se reduxiessen los muchos
|
D-CronAragón-155v (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
de·los nueue despues de bien oyda esaminada y reconoçida la verdad del | tanto | fecho a quien y porque mas de justicia perteneciesse el reynar.
|
D-CronAragón-155v (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
y marauillosa fidelidad d·este principe que offreçiendo le tal reyno. mas | tantos | y tan grandes reynos assi desecho la corona como si fuera de stiercol
|
D-CronAragón-157r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
que ni el bien passe sin corona y gualardon ni el dexar de | tantos | reynos sin le dar por ellos reynos y reynos tan bien dados que
|
D-CronAragón-157r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
valedores. y de ahi fizo juramento de nunca mas entrar sin leuar | tanta | gente de propios criados y gente suya que pudiesse con solos ellos passar
|
D-CronAragón-157r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
en fin çerco sobre Antiquera. y estando assi çercada y puesta en | tanto | peligro vinieron por la socorrer dos infantes de Granada con cinco mil de
|
D-CronAragón-157r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
y valientes peones. que no retouo para si a fuera de·la | tanta | gloria del vencimiento especial saluo vn solo cauallo fermoso que se fallo en
|
D-CronAragón-157v (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
quier que ahi dizen y affirman los mas que fizo tal penitencia y | tanta | emienda de su vida reconocio tanto a Dios y murio tan sanctamente que
|
D-CronAragón-157v (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
don Johan Hurtado de Mendoça. don Pero Lopez de Sandoual y otros asaz caualleros castellanos. De prelados | tantos | houo que no cabian quasi en la corte. festejo se la tan
|
D-CronAragón-158r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
offreçio se a peligro de muerte por librar su madre la yglesia del | tanto | peligro en que andaua. que pocos menos de·los quarenta años hauia
|
D-CronAragón-158r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
alta y magnificamente reçebido y festejado con todos sus caualleros. Passadas las | tantas | fiestas y tan dulçes cortesias de tan altas y fermosas reynas. subio
|
D-CronAragón-159r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
tal por la Francia y España seguido venerado y obedeçido. donde fallo | tantos | cardenales arçobispos y otros muchos prelados que fue marauilla. el don Pedro de Luna
|
D-CronAragón-159r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
doctissimo generoso y muy cumplido varon y se agrado en·demasia de la | tanta | grauedad sapiencia y valer que representaua. Y quisieron algunos dezir que nunca
|
D-CronAragón-159r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
que representaua. Y quisieron algunos dezir que nunca desacordaran sino por la | tanta | neccessidad del publico bien de toda la yglesia que no dieron lugar.
|
D-CronAragón-159r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
podieron ni supieron fallar otro espediente remedio ni partido alguno para ygualar las | tantas | differencias naçidas y que se esperauan de continuo nascer entre cristianos de causa
|
D-CronAragón-159v (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
y muy excellentes honrras en·el. Fue rey tan limpio y de | tanta | honestidad que nunca se falla que conociesse mas de sola su muger que
|
D-CronAragón-161r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
se atreuiendo a poner mano en tan alto y gran regimiento y de | tantos | y tan nobles reynos quiso y houo de acuerdo escoger tan especiales varones
|
D-CronAragón-161v (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
Sigismundo quedo tan alegre por hauer dado fin a tan sancta vnion con | tanta | costa pena y trabajo por el procurada. que entro dizen en·el
|
D-CronAragón-162r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
la principal villa de Corçega que llaman Bonifacio. A·la fama del | tanto | fecho y su empresa tan excellente llego vna embaxada asaz magnifica y noble
|
D-CronAragón-162r (1499) | Ampliar |
| tanto1 -a | 1 |
cuyo el reyno era. Y la razon porque la reyna con | tanta | priessa y gana ofrecia por su embaxada el reyno era entonce y sin
|
D-CronAragón-162r (1499) | Ampliar |