Del latín GRUNNIRE, 'gruñir'.
Nebrija (Lex1, 1492): Grundio. is. grundiui. por gruñir el puerco. priscum.
Nebrija (Voc1, ca. 1495 y Voc2, 1513): Gruñir el puerco. grunio .is.
Grammatical forms
grueñe (1), gruñe (1), gruñiendo (1), gruñjendo (2);
Formal variants
groñir (1), gruñir (4);
1st. doc. DCECH:
1400 (CORDE: 1420-25)
1st. doc. DICCA-XV
1489
Abs. Freq.
5
Rel. Freq.
0.0224/10,000
Etymological family
GRUNNIRE: gruñir;