mialla

Resultado aragonés de origen incierto, probablemente del latín vulgar MEDALIA, por disimilación de MEDIALIA, plural de (AES) MEDIALE, 'moneda de cobre de medio dinero', derivado de MEDIUS, 'medio'.
Nebrija (Lex1, 1492): Ø
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Ø
  • 1
    sust. fem.
    Moneda de escaso valor, equivalente a medio dinero y con un peso de 0,75 gramos.
    Variants lèxiques
    meaja;
    Exemples
    • «con los rinyones e banços e quallar a precio de quatro dines e | mialla | . Item el alhaxe con la tripa quatro dines e mialla. Item» [A-Aljamía-09.11 (1488)];
      Ampliar
    • «recibio el dito bayle de Garcia Granyen vezino de·la dita ciudat .ij. dineros | mjalla | jaqueses los quales faze de trehudo en cada·un anyo al senyor rey» [A-Rentas1-013v (1412)];
      Ampliar
    • «de cordero et de crabito entro a Pascua de Pentecosta de cada cabeça | miallya | . Et de pentecosta d·aquj a sant Johan de cada cabeça un» [A-Rentas2-019r (1417)];
      Ampliar
    • «doblero setze onças e al dinaral ocho onças. gana·sse vn dinero y | mjalla | por saquo.§ Octauo conto.§ El octauo conto a·razon de trenta dos sueldos» [A-Ordinaciones-013v (1418)];
      Ampliar
    • «media et al dinaral seys onças tres quartes. Pierde se quatro dineros y | mialla | et hay de ganancia vna onça dos arjenços por saquo.§ Onzeno conto.§ El» [A-Ordinaciones-014r (1418)];
      Ampliar
    Distribució  A: 35;
Formes
mialla (10), miallas (1), miallya (20), miallyas (1), mjalla (2), myalla (1);
Variants formals
mialla (13), miallya (21), myalla (1);
1a. doc. DCECH: 1362 (CORDE: 1331)
1a. doc. DICCA-XV 1412
Freq. abs. 35
Freq. rel. 0,157/10.000
Família etimològica
MEDIUS: comedio, demedio, entremedio, inmediatamente, inmediato -a, intermedio -a, mediadamente, medianamente, medianeramente, medianero -a, medianía, mediano -a, mediante, mediar, medio1 -a, medio2, medio3, mediocre, mediodía, mediterráneo -a, medula, meolla, meollar, meollo, meridiano -a, meridional, mesana, mialla, mija, mijancero -a, mirrauste, mitad, mitjançant;