Tomado del latín redarguere, derivado de arguere, 'argüir'.
Nebrija (Lex1, 1492): Coarguo. is. gui. por redarguir actiuum .i. Redarguo. is. gui. por redarguir actiuum .ij. Refello. is. refelli. por redarguir falsedad actiuum .i. Refuto. as. aui. por redarguir actiuum .i.
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Redarguir. redarguo .is. coarguo .is. Redarguir. confuto .as. refuto .as. Redarguir. refello .is. conuinco .is.
Formes
redarguido (1), redarguiendo (2), redarguya (1), redarguye (1), redarguyen (1), redarguyo (2), redarguyr (3), redarguys (1);
Variants formals
redarguir (7), redarguyr (5);
1a. doc. DCECH:
1445 (CORDE: 1350)
1a. doc. DICCA-XV
1445-63
Freq. abs.
12
Freq. rel.
0,0537/10.000
Família etimològica
ARGUERE: argüir, argumentante, argumentar, argumento, redargüir;