Tomado del catalán bruniró, derivado de brunir, ‘zumbar’, de origen onomatopéyico.
Nebrija (Lex1, 1492): Ø
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Ø
Formes
brunjrons (1);
Variants formals
bruniron (1);
1a. doc. DCECH:
Ø
1a. doc. DICCA-XV
1400-60
Freq. abs.
1
Freq. rel.
0,00448/10.000
Família etimològica
BRUNZ-: brunirón;