Del latín VAGARI, 'errar, andar vagando', derivado de VAGUS, 'inconstante, errante'.
Nebrija (Lex1, 1492): Uagor .aris uagatus. por vagar. dep. .v. Uago .as vagaui. por aquello mesmo. Uagatio .onis. por aquel vagar.
Nebrija (Voc1, ca. 1495 y Voc2, 1513): Uagar andar vagando. vagor .aris .ae.
1st. doc. DCECH:
1425-50 (CORDE: 1376-86)
1st. doc. DICCA-XV
1445-52
Abs. Freq.
5
Rel. Freq.
0.0224/10,000
Etymological family
VAGUS: extravagante, giróvago, vagabundo -a, vagar3, vago -a, vagus -a -um;