Derivado de chantre, tomado del francés medieval chantre, caso sujeto de chanteur, del latín CANTOREM, derivado de CANERE, 'cantar'.
Nebrija: Ø
1st. doc. DCECH:
1713 (CORDE: 1279)
1st. doc. DICCA-XV
1492
Abs. Freq.
1
Rel. Freq.
0.00448/10,000
Etymological family
CANERE: acento, acentuoso -a, canción, cantador -ora, cantar1, cantar2, cántica, cántico, cantimplora, canto2, cantor -ora, chantre -esa, encantación, encantado -a, encantador -ora, encantamiento, encantar, encanto, gallicinium -ii, misacantano -a, sochantre, vaticinatorio -a, vaticinio;