tuerto1

Del latín TORTUM, 'torcido', part. pas. de TORQUERE, 'torcer'.
Nebrija (Lex1, 1492): Ø
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Ø
  • 1
    sust. masc.
    Acción injusta o incorrecta cometida contra alguien.
    Exemples
    • «lexo. Item qujero e mando que sian feytos e ymendados todos mjs | tuertos | deudos e jnjurjas aquellos e aquellas que por buena verdat seran trobados e» [A-Sástago-123:001 (1411)];
      Ampliar
    • «reyes e fagan merçedes grandas que por ser çiertos serujdores que non farian | tuerto | por dinero sy qujere otro promjsion del mundo mayor mente contra ellos e sus» [B-ArteCisoria-068r (1423)];
      Ampliar
    • «hueste, si solamente citasse los culpables, fizo se venjr con estos otros que | tuerto | no tenjan. Los culpables viendo que vnos e otros eran citados, porque no» [B-ArteCaballería-105v (1430-60)];
      Ampliar
    • «la su graçia. Despues guarda que tu no digas. nin fagas | tuerto | . nin daño a ninguno. que esta es anima que tuerto faze» [C-TratRetórica-289v (1470)];
      Ampliar
    • «vino Hercules reduxo lo con mano fuerte a bien señorear e quito los | tuertos | que por Girion antes en España eran fechos syn contradimiento o detenimiento.» [E-TrabHércules-092r (1417)];
      Ampliar
    Distribució  A: 9; B: 3; C: 10; E: 1;
Formes
tuerto (13), tuertos (11);
Variants formals
tuerto (24);
1a. doc. DCECH: 1140 (CORDE: 1129)
1a. doc. DICCA-XV 1411
Freq. abs. 28
Freq. rel. 0,125/10.000
Família etimològica
TORQUERE: antorcha, atormentado -a, atormentador -ora, atormentante, atormentar, bistorta, contorcer, destroza, destrozar, destrozo, estorcer, estrujar, extorsión, mastuerzo, nasturcia, retorcer, retorcido -a, retuerta, retuerto -a, torcaza, torcedura, torcer, torceramente, torcido -a, tormenta, tormentador -ora, tormentar, tormento, torquella, tortero, torticeramente, torticero -a, tortuosidad, torzón, troja, trojar, trullo, tuertamente, tuerto1, tuerto2 -a, turciburci, túrdiga;