Tomado del catalán biaix, 'sesgo, oblicuidad', de origen incierto, quizás derivado del occitano biaissar, 'apartarse', y este del latín BI(S)ANXIARI, 'asquearse', derivado de ANXIA, 'asco, disgusto'.
Nebrija (Lex1, 1492): Ø
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Ø
1st. doc. DCECH:
s.f. (CORDE: 1591)
1st. doc. DICCA-XV
1430-60
Abs. Freq.
2
Rel. Freq.
0.00895/10,000
Etymological family
ANXIUS: ansia, ansiar, ansioso -a, biaix, biajado -a;