divino -a

Tomado del latín divinum, derivado de divus, variante de deus 'dios'.
Nebrija (Lex1, 1492): Dius. a. um. por cosa divina & generosa. Missa. ae. por la missa oficio divino. novum. Numen. inis. por dios o poder divino. Theologia. ae. por la theologia sciencia divina.
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Divina cosa divinal. diuinus .a .um. Divina cosa. dius .a .um. ambrosius .a .um. Divino por estrellas. mathema[n]ticus. Divino por la tierra. geomanticus. Divino por el agua. hydromanticus .a. Divino por el aire. aeromanticus .a. Divino por el fuego. pyromanticus. Divino por las aves & agueros. augur. Divino enesta manera. auxpex. Divino por sacrificios. haruspex .icis. Divino por cuerpo muerto. necromanticus. Divino por las assaduras. extipex .icis. Divino por la cara. metoposcopus .i. Divino por las manos. chiromanticus. Divino por los sueños. co[nie]ctor .oris. Divino por instinto. vates .is. Diuino por supersticion. hariolus .i. Divino por supersticion. sortilegus .a. Divino por instinto divino. prophetes .ae. Divina enesta manera. prophetis .idis. Divino por arte magica. magus .i. Furioso por spiritu divino. entheatus .a .um. Negromantico divino assi. necromanticus .a .um. Sage casi divino. sagax. praesagus .a .um. Secreto enlo divino. mysterium .ii. 
Nebrija (Voc2, 1513): Diuina cosa diuinal. diuinus .a .um. Diuino por estrellas. mathema[n]ticus. Diuino por la tierra. geomanticus. Diuino por el agua. hydromanticus .a. Diuino por el aire. aeromanticus .a. Diuino por el fuego. pyromanticus. Diuino por las aues. augur. auxpex. Diuino por sacrificios. haruspex .icis. Diuino por cuerpo muerto. necromanticus. Diuino por las assaduras. extipex .icis. Diuino por la cara. metoposcopus .i. Diuino por las manos. chiromanticus. Diuino por los sueños. coniector .oris. Diuino por instinto. vates .is. Diuino por supersticion. hariolus .i. sortilegus. Diuino por arte magica. magus .i. Furioso por spiritu diuino. entheatus .a .um. Negromantico diuino assi. necromanticus .a .um. Sage casi diuino. sagax. praesagus .a .um. Secreto enlo diuino. mysterium .ii. 
  • 1
    adj.
    Que es propio de un dios o se relaciona con él.
    Variants lèxiques
    deífico -a, divinal;
    Exemples
    • «se no sin deseruicio de Dios y nuestro y danyo euidentissimo del culto | diuino | en la exequcion d·este dicho reparo ninguna difficultat hay saluo la contribucion» [A-Cancillería-3665:129v (1488)];
      Ampliar
    • «la e con la philosophia alcançadas a quien pertenesçe prescrutar saber investigar e dudar e soluer las | diuinas | e humanas questiones. e penetrar los secretos d·ellas. Por esso sant Ysidoro en·sus» [B-Aojamiento-149r (1425)];
      Ampliar
    • «cruz: jamas pudo perder el imperio. E aqueste titulo tan famoso, lleno de | diuinos | misterios mando scriuir Pilato en tres lenguas: conuiene saber, en ebrayca, griega, y» [C-TesoroPasión-103r (1494)];
      Ampliar
    • «en mas estrecha deuocion con Dios. y que confiauan de·la clemencia | diuina | que pues a ella con todo su esfuerço recurriessen. y de aquella» [D-CronAragón-002v (1499)];
      Ampliar
    • «mano drecha vna de·las flechas d·oro. que con·la potençia | diujna | tiene tan çierto el ferir que jamas yerra en aquel lugar que llaguar» [E-TristeDeleyt-028r (1458-67)];
      Ampliar
    Distribució  A: 12; B: 10; C: 330; D: 217; E: 95;
Formes
diuina (290), diuinas (62), diuino (233), diuinos (49), diujna (13), diujnas (2), diujno (8), divina (1), djuino (1), dyvjno (1);
Variants formals
divino -a (659), dyvino -a (1);
1a. doc. DCECH: 950 (CORDE: 950-1000)
1a. doc. DICCA-XV 1417
Freq. abs. 660
Freq. rel. 2,95/10.000
Família etimològica
DEUS: adiós, adivinamiento, adivinanza, adivinar, adivino -a, dea, deesa, Dei gratia, deidad, deificar, deífico -a, Deo gratias, diodoro, dionisia, dios -osa, diosesa, divinal, divinalmente, divinar, divinativo -a, divinidad, divino -a, divinus -a -um, laus Deo, sandio -a, teodoricón, teologal, teología, teological, teológico -a, teólogo -a;