Del latín INCURVARE, derivado de CURVUS, 'curvo'.
Nebrija (Lex1, 1492): Coruo. as. aui. por encorvar actiuum .i. Jncuruesco. is. por encorvar se. Jncuruo. as. aui. por encorvar. actiuum .i.
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Encobar casi encorvar. incuruo .as. Encorvarse. incuruesco .is. Encorvar otra cosa. curuo .as. incuruo .as. Encorvar ala muger. incoitu. incuruo .as.
Nebrija (Voc2, 1513): Encobar casi encoruar. incuruo .as .aui. Encoruarse. incuruesco .is. Encoruar otra cosa. curuo .as. incuruo .as.
Formas
encorbado (1), encorua (2), encoruada (1), encoruado (1), encoruan (1), encoruando (1), encoruar (3), encoruaran (1), encorue (2);
Variantes formales
encorbar (1), encorvar (12);
1ª doc. DCECH:
1495 (CORDE: 1200)
1ª doc. DICCA-XV
1400-60
Frec. abs.
13
Frec rel.
0,0582/10.000
Familia etimológica
CURVUS: acorvar, corcovo, corva, corvadura, corvaza, corvo -a, curvado -a, encorvar, recorvado -a;