Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1043 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 20841, acabant en el 20860
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Lucinio nom. prop.   Personaje legendario considerado fundador de Lucania. 1498
lucio -a adj.   Que se manifiesta con grandeza o esplendor. 1488-90
Lucio I nom. prop.   Pontífice romano sucesor de Cornelio († 254). 1498
Lucio, Gonzalo González de nom. prop.   Noble aragonés, casado con Violante de Urrea, gobernador de Tarazona y propietario de tierras en Ricla a mediados del siglo XIV. 1412
Lucio1 nom. prop.   Rey legendario de Inglaterra, hijo de Colleo Susto, que, según el Tractado de Roma, solicitó al sumo pontífice Eleuterio I que lo bautizase (siglo II). 1498
Lucio2 nom. prop.   Monje de un monasterio de eremitas del desierto de Nitria, en Egipto. 1488
lucir verbo intrans.   Despedir <una persona o una cosa> brillo o luz propia. 1417
lucir verbo intrans./pron.   Destacar <una persona o una cosa> sobre las demás. 1417
lucir verbo trans.   Proporcionar <una cosa> dignidad o excelencia a [algo]. 1417
Lucrator, Petrus nom. prop.   Médico de la escuela de Montpellier autor de los tratados Secreta y De sirupis (llamado también Pedro Ganador) (siglo XIII). 1471
Lucrecia nom. prop.   Personaje legendario, patricia romana, casada con Colatino, que se suicidó después de ser violada por Sexto, hijo de Tarquino el Soberbio (siglo VI aC). 1445-63
Lucrecio Caro, Tito nom. prop.   Poeta y filósofo romano, autor de la obra De rerum natura, de orientación epicúrea (siglo I aC). 1494
Lucrecio, Spurio Triciptino nom. prop.   Ciudadano romano, cónsul conjuntamente con Valerio Publícola (siglo V aC). 1498
Lucumón nom. prop.   Sobrenombre de Demorato, rey legendario de Corinto, exiliado a Tarquinia y considerado el fundador de la monarquía etrusca. 1468
Ludolfo de Sajonia nom. prop.   Monje dominico de Maguncia que posteriormente entró en la Cartuja de Estrasburgo, de la que fue prior, y en la de Coblenza; autor de Expositio super Psalterium, Sermones capitulares y Vita Christi (siglo XIV). 1494
Ludovico nom. prop.   Clérigo italiano, doctor en teología, enviado por Alfonso V el Magnánimo al concilio de Basilea en 1431. 1499
Ludovico Pío nom. prop.   Rey de Aquitania y emperador de los francos, hijo de Carlomagno y de Hildegarda (778-840). 1499
luego adv.   De manera pronta, sin dilación. 1400-60
luego conj.   Introduce una expresión consecutiva. 1400-60
luego loc. conj.   Luego que. Introduce una expresión temporal que indica inmediatez. 1400-60
Pàgina 1043 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 20841, acabant en el 20860