Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1230 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 24581, acabant en el 24600
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
oro loc. sust. masc.   Oro potable.  Oro de gran pureza que según, los alquimistas, podía ser consumido como medicamento. 1400-60
oro loc.   Forma parte de la expresión pluriverbal boca de oro. 1400-60
orobus -i sust. lat.   Yervo (ervum ervilia). 1400-60
Orondén nom. prop.   Torrente de Palestina situado en la Arabia Pétrea, al sureste de Edom. 1498
oronella sust. fem.   Ave insectívora migratoria, de color negro azulado por encima y blanco por debajo, y con la cola bifurcada (hirundo rustica). 1445-63
oroneta sust. fem.   Ave insectívora migratoria, de color negro azulado por encima y blanco por debajo, y con la cola bifurcada (hirundo rustica). 1470
oropel sust. masc.   Lámina de latón bruñido. 1494
oropimente sust. masc.   Mineral formado por arsénico y azufre, de color amarillento. 1471
Orosio, Paulo nom. prop.   Historiador y teólogo, discípulo de Agustín de Hipona, autor de una historia universal, De ormestu mundi, y de obras teológicas como Commonitorium y el Liber apologeticus (siglos IV-V). 1494
Orozco, Íñigo López de nom. prop.   Noble castellano, caballero de Pedro I el Cruel a mediados del siglo XIV. 1499
Orrit, Pedro nom. prop.   Vecino de Pina, notario público a mediados del siglo XV. 1458
Orsesio nom. prop.   Monje de un monasterio de eremitas del desierto de Nitria, en Egipto (siglo IV). 1488
Orso Pilleato nom. prop.   Cementerio de la ciudad de Roma situado en la vía Portuense, junto al monasterio de Santa Bibiana. 1498
Ortal nom. prop.   Población de Aragón situada a orillas del río Aragón, al nortea de Jaca. 1412
Ortega, Juan de nom. prop.   Caballero castellano, mayordomo del conde de Quirra y miembro de la corte napolitana de Alfonso V el Magnánimo a mediados del siglo XV. 1460-63
Ortéjica nom. prop.   Población de Andalucía situada al sur de Granada, entre La Zubia y Otura (llamada posteriormente Ogíjares). 1499
ortiga sust. fem.   Planta herbácea silvestre, con el tallo y las hojas cubiertos de pelos que segregan un líquido urticante (urtica dioica). 1400-60
Ortín, Juan nom. prop.   Vecino de Zaragoza, propietario de unas casas en la parroquia de San Gil a principios del siglo XV. 1417
Ortiz de las Eras, Sancho nom. prop.   Noble aragonés vecino de Pina, propietario de unos campos a mediados del siglo XV. 1458
Ortiz, Juan nom. prop.   Oficial real, escribano de la Cancillería aragonesa a mediados del siglo XV. 1448
Pàgina 1230 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 24581, acabant en el 24600