Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1237 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 24721, acabant en el 24740
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Oz nom. prop.   Población de Aragón situada en el valle pirenaico de Tena, a orillas del río Gállego. 1417
Oz, Isabel de nom. prop.   Noble aragonesa, miembro de la corte de Alfonso el Magnánimo a mediados del siglo XV. 1460-80
Ozías nom. prop.   Rey de Judá, hijo de Amasías, que favoreció el desarrollo de la agricultura; tuvo que abdicar por haber contraído la lepra (siglo VIII aC). 1494
pabilo sust. masc.   Hebras de algodón torcido que, puestas en el interior de las velas, se impregnan de cera derretida y arden dando luz. 1494
Pablo Abad nom. prop.   Monje egipcio, abad de un monasterio del desierto de Nitria a mediados del siglo IV. 1488
Pablo de Tarsis nom. prop.   Ciudadano romano de familia judía, natural de Tarso, que, convertido al cristianismo, fue el organizador de la iglesia romana (conocido también como Saulo) (siglo I). 1417
Pablo de Tebas nom. prop.   Monje egipcio considerado el primer ermitaño († 341). 1488
Pablo Diácono nom. prop.   Monje benedictino de la abadía de Montecasino, en Italia, donde escribió obras destacadas del renacimiento carolingio como Historia gentis lomgobardorum o una Historia romana (720-800). 1488
Pablo el Simple nom. prop.   Labrador de Egipto que en su vejez se retiró al desierto, donde fue discípulo de Antonio Abad († 339). 1488
Pablo II nom. prop.   Pontífice romano (Pietro Barbo), sucesor de Pío II (1417-1471). 1498
Pablo1 nom. prop.   Clérigo de la orden de los dominicos, de origen judío, promotor de la disputa de Barcelona contra el judaísmo († 1269). 1499
Pablo2 nom. prop.   Clérigo de la orden de los franciscanos menores que participó en un viaje de peregrinación a Tierra Santa a mediados del siglo XV. 1498
Pablo3 nom. prop.   Hombre justo y piadoso que visitó a los eremitas del desierto de Nitria y acabó uniéndose a ellos (siglo IV). 1488
pabordía sust. fem.   Dignidad y cargo de la autoridad religiosa que administra los bienes de un monasterio o de una catedral. 1439
paccionar verbo trans.   Ponerse <una persona> de acuerdo sobre [algo] con [alguien]. 1464
pacentar verbo trans.   Cuidar <una persona> [el ganado] que come la hierba del campo. 1400-60
pacentar verbo intrans.   Comer <el ganado> la hierba del campo. 1400-60
pacer verbo trans.   Cuidar <una persona> [el ganado] que come la hierba del campo. 1400-60
pacer verbo trans./(intrans.)   Comer <el ganado> ([)la hierba del campo(]). 1400-60
pacer verbo trans.   Dar <una persona o un animal> de comer a [otro]. 1400-60
Pàgina 1237 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 24721, acabant en el 24740