Tots els trobats: 36.116
Ocurrències: 2.234.453
Pàgina 1493 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 29841, acabant en el 29860
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
ruga sust. fem.   Repliegue o dobladura irregular en la superficie de algo. 1400-60
rugado -a sust. fem.   Que tiene repliegues o surcos en su superficie. 1400-60
rugar verbo intrans./pron.   Llenarse <una cosa> de repliegues irregulares. 1400-60
rugido sust. masc.   Sonido fuerte y ronco como los que emiten las fieras. 1489
rugir verbo intrans.   Emitir <una fiera> un sonido fuerte y ronco. 1417
ruibarbo sust. masc.   Planta herbácea poligonácea cuya raíz, de efecto purgante, es usada en medicina (rheum palmatum). 1471
ruido sust. masc.   Sonido inarticulado y confuso. 1400-60
ruido sust. masc.   Sonido intenso de voces emitido por una multitud tumultuosa. 1400-60
ruido sust. masc.   Cosa o situación que causa confusión. 1400-60
ruin adj.   Que es propio de personas despreciables. 1470
ruin adj.   [Cosa] que carece de consistencia o de resitencia. 1470
ruina sust. fem.   Acción y resultado de causar graves daños o de aniquilar algo. 1453
ruina sust. fem.   Restos que quedan de un edificio. 1453
ruina sust. fem.   Situación de decadencia de una persona. 1453
ruindad sust. fem.   Acción que implica o manifiesta maldad. 1492
ruipóntico sust. masc.   Planta poligonácea de hojas radicales con largos peciolos y flores en racimo (rheum raponticum). 1471
ruir1 verbo intrans.   Hundirse <una construcción>. 1490
ruir2 verbo intrans.   Hacer <una persona, un animal o una cosa> un ruido confuso. 1400-60
ruiseñor sust. masc.   Ave paseriforme de color gris rojizo por el dorso y gris claro por el vientre, de canto muy armonioso (luscinia megarhynchos). 1445-63
Ruiz, Beatriz nom. prop.   Vecina de Zaragoza, hija de Gaspar Ruiz y de Isabel de la Caballería, casada con Pedro de Francia a mediados del siglo XV. 1452
Pàgina 1493 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 29841, acabant en el 29860