Tots els trobats: 36.116
Ocurrències: 2.234.453
Pàgina 1606 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 32101, acabant en el 32120
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Solino, Cayo Julio nom. prop.   Escritor y gramático latino, autor de una obra miscelánea, De mirabilibus mundi, conocida también como Polyhistor (siglo IV). 1400-60
solio sust. masc.   Asiento con respaldo o dosel que representa la dignidad de un prelado o de un monarca. 1498
Solio, Francisco de nom. prop.   Caballero extremeño, representante de la ciudad de Alcántara a fines del siglo XV. 1475
Solís, Fernando de nom. prop.   Vecino de Zaragoza a principios del siglo XV. 1422
Solís, María de nom. prop.   Vecina de Zaragoza, hija de Fernando de Solís, receptora de una ayuda a principios del siglo XV. 1422
Solistrato nom. prop.   Ciudadano de Sicilia ​que facilitó a Marco Claudio Marcelo la conquista de la isla (siglo III aC). 1430-60
Solitaria vida nom. prop.   Libro en latín del autor italiano Francesco Petrarca, en el que elogia las virtudes de la soledad, escrito a mediados del siglo XIV. 1425
solitario -a adj./sust. masc. y fem.   [Persona o animal] que vive aislado, sin compañía de otros. 1417
solitario -a adj.   Que es propio de quien vive aislado, sin compañía de otros. 1417
solitario -a adj.   Que está en un lugar deshabitado y no transitado. 1417
sólito -a adj.   Que se da habitualmente, según lo acostumbrado. 1480

solitud

sust. fem.   Situación de quien está sin compañía de nadie. 1440-60

solitud

sust. fem.   Lugar alejado de la presencia humana. 1440-60
solitus -a -um adj. lat.   Habitual. 1418
sollar verbo intrans.   Despedir <una persona> con fuerza aire por la boca apretando los labios. 1471
sollar verbo trans.   Lanzar <una persona> [algo] con fuerza con el aire que sale por la boca. 1471
sollastre sust. masc.   Persona que trabaja como ayudante de cocina. 1494
sollo1 sust. masc.   Pez acepenseriforme de gran tamaño y de color grisáceo, que vive en el mar y desova en los ríos (acipenser sturio). 1423
sollo2 sust. masc.   Aire que sale de los pulmones al respirar. 1498
sollozar verbo intrans.   Llorar <una persona> con ruidos entrecortados y convulsivos. 1460-63
Pàgina 1606 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 32101, acabant en el 32120