Tots els trobats: 36.116
Ocurrències: 2.234.453
Pàgina 1628 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 32541, acabant en el 32560
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Summa super decretalibus nom. prop.   Tratado de derecho canónico del jurista francés Guillermo Durand (siglo XIII). 1492
Summo Portu nom. prop.   Puerto de montaña situado en la cordillera de los Pirineos, entre el valle del río Aragón, al sur, y el de Aspe, al norte. 1417

sumo -a

adj.   Que es de mejor calidad o de mayor valor que cualquier otro de su género. 1440-60
Suna nom. prop.   Población de Palestina situada al pie del monte Hermón, al noreste del río Jordán. 1498
suntuosamente adv.   De manera lujosa, con ostentación. 1492
suntuoso -a adj.   Que es de gran lujo y riqueza. 1400-60
Suñén, Antón de nom. prop.   Vecino de Alcubierre, miembro del concejo de la ciudad a mediados del siglo XV. 1450
Suñén, Martín de nom. prop.   Vecino de Alcubierre, miembro del concejo de la ciudad a fines del siglo XV. 1496
super prep. lat.   Sobre, acerca de; 1492
Super Amos nom. prop.   Libro de comentarios bíblicos del escritor y teólogo Jerónimo, venerado como santo por la iglesia católica (345-420). 1417
Super Genesi nom. prop.   Libro de comentarios bíblicos del escritor y teólogo Aurelio Agustín, obispo de Hipona, venerado como santo por la iglesia católica (354-430). 1417
Super Isaiam nom. prop.   Libro de comentarios bíblicos del escritor y teólogo Jerónimo, venerado como santo por la iglesia católica (345-420). 1425
Super Sophoniam nom. prop.   Libro de comentarios bíblicos del escritor y teólogo Jerónimo, venerado como santo por la iglesia católica (345-420). 1425
superabundante adj.   Que sobrepasa toda medida o regla. 1489
Superancio nom. prop.   Clérigo italiano, obispo de Ravena a principios del siglo V, venerado como santo por la iglesia católica. 1498
superbia sust. fem.   Cualidad o actitud de quien se considera superior a los demás. 1400-60
superbiante adj.   [Persona] que actúa con altivez o se considera superior a los demás. 1470
superbioso -a adj.   [Persona]que actúa con altivez o se considera superior a los demás. 1470
superbioso -a adj.   Que es propio de quien actúa con altivez o se considera superior a los demás. 1470
superbo -a adj.   [Persona[ que actúa con altivez o se considera superior a los demás. 1445-63
Pàgina 1628 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 32541, acabant en el 32560