Tots els trobats: 36.116
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 1661 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 33201, acabant en el 33220
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
tercio -a adj. num.   Que corresponde a una de las tres partes iguales en que se divide algo. 1412
terco -a adj.   [Persona] que persevera en una actitud errónea. 1492
terdecimus -a -um adj. num. lat.   Decimotercero, trece en orden. 1447
terebintina sust. fem.   Sustancia fluida obtenida por destilación de la resina del terebinto o del pino. 1400-60
terebinto sust. masc.   Planta arbórea anacardiácea, de tronco ramoso, hojas alternas, ovales y lustrosas, flores en racimos y fruto en drupas negras al madurar; su tronco exuda trementina blanca muy olorosa (pistacia terebinthus). 1400-60
Terebinto nom. prop.   Valle de Palestina situado en Judea, cerca de Azeca, donde, según la narración bíblica, David se enfrentó al gigante Goliat (Samuel, I,16). 1498
Terencio Afro, Publio nom. prop.   Escritor romano de origen cartaginés, autor de comedias como Andrya, Adelphi, Eunuchus o Heautontimorumenos (siglo II). 1470
Terencio Varrón, Cayo nom. prop.   Político y militar romano, nombrado cónsul durante la segunda guerra púnica luchó valerosamente en la batalla de Cannas (siglo III aC). 1430-60
Terencio Varrón, Marco nom. prop.   Escritor romano, político y militar, autor de obras como De lingua latina, Rerum rusticarum o Antiquitatum rerum humanarum et divinarum (siglo I aC). 1430-60
Teresa nom. prop.   Nombre de pila. 1440-60
termas sust. fem. pl.   Establecimiento público destinado a baños en época romana. 1498
Térmens nom. prop.   Población de Cataluña situada al sur de Balaguer, sede de la encomienda de la orden de San Juan del Hospital de Jerusalén. 1421
Térmens, Jaime de nom. prop.   Noble catalán, propietario de tierras en Balaguer a fines del siglo XIV. 1417
terminación sust. fem.   Acción y resultado de llegar una cosa a su fin. 1423
terminar verbo trans.   Dejar <una persona> completamente hecho o finalizado [algo]. 1417
terminar verbo intrans.   Llegar <una cosa> a su fin. 1417
término sust. masc.   Límite territorial de una población o de un país. 1400-60
término sust. masc.   Espacio de tiempo señalado como límite para la realización de algo. 1400-60
término sust. masc.   Acción y resultado de dar fin a una cosa. 1400-60
término sust. masc.   Condiciones o límites con que se plantea una cuestión. 1400-60
Pàgina 1661 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 33201, acabant en el 33220