Tots els trobats: 36.112
Ocurrències: 2.234.357
Pàgina 1741 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36112, començant en el registre 34801, acabant en el 34820
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Valredón nom. prop.   Iglesia de la ciudad de Barbastro. 1417
Valseca, Guillem de nom. prop.   Vecino de Barcelona, jurista, miembro de la alta burguesía y consejero de Barcelona a fines del siglo XV. 1487
Valtablado nom. prop.   Salinas de Aragón situadas en la sierra de Albarracín. 1417
Valtierra, Juan de1 nom. prop.   Clérigo aragonés, obispo de Tarazona a principios del siglo XV. 1419
Valtierra, Juan de2 nom. prop.   Vecino de Pina, infanzón, miembro del concejo de la ciudad a fines del siglo XV. 1496
Valtierra, Rodrigo de nom. prop.   Vecino de Zaragoza, testigo de un contrato a mediados del siglo XV. 1458
Valtierra1 nom. prop.   Población de La Rioja situada en las Bárdenas Reales, al este de Alfaro. 1403
Valtierra2 nom. prop.   Escritor aragonés, autor de algunas composiciones del Cancionero de Palacio (siglo XV). 1440-60
Valtorres nom. prop.   Población de Aragón situada en el valle del río Jalón, al oeste de Calatayud. 1438
Valtueña, Juan de nom. prop.   Vecino de Zaragoza, carnicero, testigo de un contrato a principios del siglo XV. 1419
Valtueña, Miguel de nom. prop.   Vecino de Zaragoza, hijo de Juan de Valtueña, testigo de un contrato a principios del siglo XV. 1419
valua sust. fem.   Cantidad de dinero que hay que pagar por una cosa. 1423
Valvanera nom. prop.   Monasterio benedictino de Castilla situado en la Sierra de la Demanda, en La Rioja. 1460-80
Valvequer nom. prop.   Emir de Bugia aliado del rey Pedro III de Aragón, asesinado por Mirabusaque a fines del siglo XIII. 1499
vanagloria sust. fem.   Alabanza excesiva de los méritos propios o que alguien se atribuye. 1445-52
Vanagloria nom. prop.   Personaje legendario, hija del Diablo, personificación de la falta de modestia. 1470
vanagloriar verbo pron.   Mostrarse <una persona> complacida de las propias cualidades. 1480-95
vanaglorioso -a adj.   [Persona] que tiende a alabarse a sí misma o a mostrarse complacida de las propias cualidades. 1458-67

vanamente

adv.   De manera inútil, sin provecho. 1460-63

vanamente

adv.   De manera arrogante o presuntuosa. 1460-63
Pàgina 1741 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36112, començant en el registre 34801, acabant en el 34820