Tots els trobats: 36.140
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 227 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 4521, acabant en el 4540
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Balaguer, Pedro nom. prop.   Vecino de Zaragoza, estudiante natural de Caspe, firmante como testigo de un contrato a mediados del siglo XV. 1464

balaje

sust. fem.   Piedra preciosa de color morado, variedad del corindón, formada de alúmina nativa cristalizada. 1460-63

balance

sust. masc.   Operación que consiste en contar las entradas y salidas de capital para determinar el estado de un negocio. 1488
balancear verbo intrans.   Moverse <una persona o una cosa> de un lado a otro, 1488-90

balandrán

sust. masc.   Prenda de vestir exterior, larga hasta los pies, ancha y con capa, usada por los clérigos. 1489

balaner

sust. masc.   Embarcación larga, abierta y baja de costados, de forma parecida a la de la ballena, usada como nave de guerra o de transporte. 1476
balanza sust. fem.   Utensilio para pesar compuesto de una palanca móvil sobre un eje vertical, de los extremos de cuyos brazos penden dos platillos. 1423
balanza sust. fem.   Estado de equilibrio o de indecisión entre dos soluciones opuestas. 1423
balar verbo intrans.   Emitir <un animal ovino> su voz. 1445-63

balaustia

sust. fem.   Fruto carnoso de una variedad de granado cuyas flores son más grandes y de color más intenso que las del granado común (punica granatum). 1471
Balbino, Décimo Celio nom. prop.   Emperador romano durante la anarquía militar del siglo III, protagonista de una revuelta contra Gordiano II. 1498
Balcanos nom. prop.   Escritor, autor de un tratado de medicina (quizás deformación de Apollonius). 1425
Baldac nom. prop.   Población de Mesopotamia situada a orillas del río Tigris. 1489
Baldac Suites nom. prop.   Personaje bíblico natural de Suita, uno de los tres amigos de Job que acudieron para consolarlo. 1498

baldar

verbo trans.   Dejar <una persona o una cosa> [a una persona o un animal] muy cansado, sin poder andar o moverse. 1499

balde

adj.   Que no proporciona ningún provecho o no da el resultado perseguido. 1430-60

balde

loc. adv.   De balde.  De manera generosa, sin pedir nada a cambio. 1430-60

balde

loc. adv.   En balde / de balde.  De manera inútil, sin provecho. 1430-60
baldío -a adj.   [Persona] que está sin actividad ni ocupación. 1440-60
baldío -a adj.   Que no proporciona ningún provecho o no da el resultado perseguido. 1440-60
Pàgina 227 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 4521, acabant en el 4540