Tots els trobats: 36.140
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 390 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 7781, acabant en el 7800
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
circunvecino -a adj.   [Territorio] que está situado en un lugar contiguo a otro. 1498
Cirene nom. prop.   Colonia de origen griego centro de la provincia de Cirenaica, en la actual Libia. 1488
Ciria nom. prop.   Población de Castilla situada al pie de la sierra de Tablado, a orillas del río Manubles, cerca de Aragón. 1499
Ciriaco nom. prop.   Cementerio de Roma situado en la vía de Ostia. 1498
Ciriaco de Atalia nom. prop.   Nombre que adoptó Judas, vecino de Jerusalén, al convertirse al cristianismo y ser nombrado obispo de Jerusalén; fue martirizado junto a su madre Ana durante la persecución de Juliano el Apóstata (siglo IV). 1495
Ciriaco de Roma nom. prop.   Joven cristiano martirizado en Roma durante la persecución decretada por el emperador Diocleciano (siglo III). 1495
Ciriaco de Tarso nom. prop.   Joven cristiano de Licaonia, en Asia Menor, martirizado en Tarsis junto a su madre Julita durante la persecución decretada por el emperador Diocleciano (siglo III). 1495
Ciriaco I nom. prop.   Pontífice romano sucesor de Ponciano a mediados del siglo III. 1498
Cirigo nom. prop.   Isla del mar Egeo situada en el archipiélago de las Cícladas. 1498
cirio sust. masc.   Utensilio para alumbrar, formado por un cilindro largo y grueso de cera con una mecha interior que arde. 1492
Cirnón nom. prop.   Isla del mar Tirreno situada entre el golfo de Génova y la isla de Cerdeña (llamada también Córcega). 1498
Ciro de Alejandría nom. prop.   Médico de Alejandría martirizado en Roma en el siglo IV; sus restos fueron venerados en el monasterio de Menuthi, en el desierto de Egipto. 1488
Ciro II nom. prop.   Rey de Persia, hijo de Cambises I, unificador del imperio de los persas y los medas en el siglo VI aC. 1430-60
Cirote nom. prop.   Noble navarro que participó en la conquista de Mallorca en tiempos de Jaime I (1229). 1499
ciruela sust. fem.   Fruto comestible del ciruelo, redondo, de piel suave y delgada y carne jugosa (cereola pruna). 1400-60
ciruelo sust. masc.   Planta arbórea rosácea de hojas lanceoladas, cuyo fruto es la ciruela (prunus domestica). 1400-60
ciruelo loc. sust. masc.   Ciruelo bordal.  Planta arbustiva rosácea cuyo fruto es es el arañón o endrino (prunus spinosa). 1400-60
cirugía sust. fem.   Parte de la ciencia médica que se dedica a curar las enfermedades mediante operaciones aplicadas al órgano enfermo. 1471
cirujano -a sust. masc. y fem.   Persona que tiene por oficio curar heridas y abscesos del cuerpo humano. 1489
cirullón sust. masc.   Fruto del endrino o ciruelo silvestre, de color negro azulado y sabor áspero (prunus spinosa). 1400-60
Pàgina 390 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 7781, acabant en el 7800