Tots els trobats: 36.116
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 430 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 8581, acabant en el 8600
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
condenación sust. fem.   Acción y resultado de incurrir en la pena eterna del infierno. 1430-60
condenado -a adj.   [Persona] que ha sido declarada culpable de un delito. 1440
condenado -a sust. masc. y fem.   Persona que ha sido castigada con el infierno. 1440
condenar verbo trans.   Declarar <una persona autorizada> que [alguien] es culpable y asignarle [una pena]. 1419
condenar verbo trans.   Mnifestar <una persona> enérgicamente su repulsa [a alguien o algo]. 1419
condenar verbo trans.   Forzar <una persona o una cosa> [a alguien o algo] a sufrir algo penoso. 1419
condenatorio -a adj.   [Sentencia] que declara a alguien culpable de un delito y le asigna una pena. 1432
condensar verbo trans.   Convertir <una persona o una cosa> [un gas] en un líquido o un sólido. 1497
condesa sust. fem.   Título nobiliario aplicado a la mujer que domina los castillos, ciudades y villas de una comarca. 1442
condescender verbo intrans.   Acomodarse <una persona> por benevolencia a [los deseos] de [alguien]. 1402
condestable sust. masc.   Oficial real que está al mando de la milicia. 1417

condicio sine causa

loc. lat.   Condición sin causa: cláusula jurídica expresada tácitamente. 1420
condición sust. fem.   Hecho necesario para que se produzca algo. 1400-60
condición sust. fem.   Conjunto de cualidades que caracterizan una manera de ser. 1400-60
condición sust. fem.   Rango o estado jurídico de una persona. 1400-60
condición loc. sust. fem.   Condición sin (de) causa / condición sin (de) razón.  Cláusula jurídica expresada tácitamente. 1400-60
condición loc. adj.   De condición.  [Persona] que pertenece a un estamento social que goza de derechos civiles. 1400-60
condicionado -a adj.   Que tiene unas determinadas características o capacidades. 1488-90
condicionalmente adv.   De manera provisional, supeditado al cumplimiento de algo. 1492
condicionar verbo trans.   Someter <una persona> [algo] al cumplimiento previo de una condición. 1492
Pàgina 430 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 8581, acabant en el 8600