Tots els trobats: 36.140
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 456 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 9101, acabant en el 9120
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
contrariar verbo trans.   Poner <una persona o una cosa> obstáculos o dificultades [a alguien o a algo]. 1432
contrariedad sust. fem.   Acción o suceso que dificulta o perjudica. 1418
contrariedad sust. fem.   Acción o situación que manifiesta oposición. 1418
contrario -a adj.   Que se opone a algo, lo obstaculiza o lo perjudica. 1400-60
contrario -a sust. masc. y fem.   Persona adversaria o antagonista de otra. 1400-60
contrario -a loc. adv.   Al contrario / por el contrario / en contrario. De manera inversa u opuesta. 1400-60
contrario -a loc. conj.   De lo contrario. Introduce una expresión hipotética que supone la negación de lo dicho previamente. 1400-60
contrario -a loc. conj.   Por (el) contrario. Introduce una expresión adversativa con que se manifiesta oposición a algo ya dicho. 1400-60
contrarioso -a adj.   Que se opone a algo, lo obstaculiza o lo perjudica. 1400-60
contrastar verbo trans.   Manifestar <una persona o una cosa> oposición o resistencia [a alguien o algo]. 1400-60
contraste sust. masc.   Acción y resultado de enfrentarse a algo o de oponerle resistencia. 1419
contratación sust. fem.   Acción y resultado de establecer una relación de convivencia entre personas. 1465
contratante adj./sust. masc. y fem.   [Persona] que firma un contrato con otra. 1492
contratar verbo trans./(intrans.)   Obligarse <dos o más personas> de común acuerdo a ([)hacer algo(]). 1445-63
contratar verbo trans./(intrans.)   Tener <una persona> ([)relaciones de convivencia(]) con alguien. 1445-63
contratar verbo trans.   Causar <una persona o una cosa> un perjuicio o una lesión [a alguien o algo] 1445-63
contrato sust. masc.   Documento público del acuerdo entre dos o más partes, por el que cada una de ellas se obliga a dar o a hacer algo. 1402
contravenir verbo intrans.   Obrar <una persona> en contra de lo dispuesto por [una ley o una orden]. 1404
contrayente sust. masc. y fem.   Persona que ha adquirido un compromiso (particularmente matrimonial). 1452
contrecho -a adj.   Que tiene una imperfección, desproporción o irregularidad en la forma. 1460-65
Pàgina 456 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 9101, acabant en el 9120