Tots els trobats: 36.141
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 659 de 1808, es mostren 20 registres d'un total de 36141, començant en el registre 13161, acabant en el 13180
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
enemistar verbo trans.   Hacer <una persona o una cosa> que [alguien] sienta hostilidad hacia [alguien]. 1475
eneo -a adj.   [Persona] de un antiguo pueblo de Gaza, en Palestina. 1498
enero sust. masc.   Primer mes del año, según el calendario gregoriano. 1400-60
enfadar verbo trans.   Causar <una cosa> una sensación desagradable. 1475
enfadar verbo pron.   Sentir <una persona> disgusto o cansancio de [hacer algo]. 1475
enfeblecer verbo intrans.   Debilitarse <una persona>. 1470
enfermar verbo intrans./pron.   Sufrir <un ser vivo> una alteración de la salud. 1400-60
enfermedad sust. fem.   Alteración de la salud o accidente corporal. 1400-60
enfermizo -a adj.   Que tiene poca salud o es propenso a perderla. 1495
enfermo -a adj./sust. masc. y fem.   [Persona o animal] que padece una alteración de la salud. 1400-60
enfilar verbo trans.   Unir <una persona> [varias cosas] con un hilo. 1400-60
enfingidamente adv.   De manera simulada o falsa. 1489
enfingido -a adj.   Que no se ajusta a la verdad o que induce a error. 1445-52
enfingimiento sust. masc.   Acción y resultado de dar a entender lo que no es cierto. 1430-60
enfingir verbo trans.   Dar a entender <una persona> [algo] que no es cierto. 1430-60
enfingir verbo intrans./pron.   Mostrarse <una persona> orgullosa de [algo] que en realidad no posee. 1430-60
enfintoso -a adj.   Que induce a error o engaño. 1440-60
enfistular verbo pron.   Desarrollar <una llaga> un conducto anormal. 1471
enfiteusim sust. fem.   Cesión prolongada del derecho de uso de un bien inmueble a cambio de un pago anual. 1479
enfiteuta adj.   [Persona] que se beneficia de una cesión en arrendamiento. 1479
Pàgina 659 de 1808, es mostren 20 registres d'un total de 36141, començant en el registre 13161, acabant en el 13180