Tots els trobats: 36.141
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 759 de 1808, es mostren 20 registres d'un total de 36141, començant en el registre 15161, acabant en el 15180
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
fascinar verbo trans.   Causar <una persona> daño [a alguien] con la mirada. 1425
faseolum -i sust. lat.   Judía (phaseolus vulgaris). 1400-60

fastidio

sust. masc.   Sentimiento de aversión hacia alguien o algo. 1440-60

fastidium -ii

sust. lat.   Asco, repugnancia. 1494

fastigoso -a

adj.   Que siente repugnancia o aversión. 1440-60

fastigoso -a

adj.   Que provoca repugnancvia o incita al vómito. 1440-60
Fastilio nom. prop.   Militar romano, caballero del ejército de Fabio Máximo Cunctator durante la segunda guerra púnica (siglo III aC). 1430-60
Fastis, De nom. prop.   Libro poético de carácter didáctico del autor latino Publio Ovidio, donde narra el origen de los meses y de las fiestas romanas (siglo I). 1417
fasto sust. masc.   Buen nombre o recompensa honorifica alcanzados por alguien por sus méritos. 1430-60
fatal adj.   Que pertenece a las predicciones o se relaciona con ellas. 1498
Fatás nom. prop.   Calle de Huesca situada en el Arco del Rey. 1417
Fatás, García nom. prop.   Vecino de Huesca, propietario de unas casas a principios del siglo XV. 1417
fatiga sust. fem.   Esfuerzo intenso y prolongado. 1450-90
fatiga sust. fem.   Sentimiento de aflicción o de sufrimiento muy intenso. 1450-90
fatigación sust. fem.   Sensación de pérdida o disminución del ánimo o de las fuerzas vitales. 1445-52
fatigado -a adj.   Que sufre los efectos de un esfuerzo intenso y prolongado. 1445-63
fatigado -a adj.   Que manifiesta aflicción o sufrimiento. 1445-63
fatigar verbo trans.   Causar <una persona o una cosa> daño o molestia [a alguien o algo]. 1445-52
fatigar verbo intrans./pron.   Perder <una persona o un animal> la fuerza o el ánimo. 1445-52
fatigoso -a adj.   Que causa gran cansancio o molestia. 1458-67
Pàgina 759 de 1808, es mostren 20 registres d'un total de 36141, començant en el registre 15161, acabant en el 15180