Tots els trobats: 36.141
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 820 de 1808, es mostren 20 registres d'un total de 36141, començant en el registre 16381, acabant en el 16400
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
García, Juan2 nom. prop.   Vecino de Salvatierra, apodado Tauste, firmante como testigo de un contrato a mediados del siglo XV. 1444
García, Pedro1 nom. prop.   Oficial real, escribano de la cancillería de Alfonso el Magnánimo a mediados del siglo XV. 1440
García, Pedro2 nom. prop.   Clérigo valenciano, teólogo graduado en París, obispo de Ales y de Barcelona, encargado por el pontífice Inocencio VIII de refutar las tesis de Pico della Mirandola (1440-1505). 1499
García, Pedro3 nom. prop.   Vecino de Zaragoza, secretario del arzobispado a mediados del siglo XV. 1467
García, Rafael nom. prop.   Clérigo catalán, doctor en teología, que asistió al concilio de Basilea a mediados del siglo XV. 1499
García, Romeu nom. prop.   Clérigo aragonés, presbítero beneficiado en la iglesia de la Santa Cruz de Zaragoza a mediados del siglo XV. 1487
García, Sancho1 nom. prop.   Noble castellano conde de Castilla, apodado el de los Buenos Fueros, hijo de García Fernández y de Ava de Ribagorza, y suegro de Sancho III el Mayor († 1017). 1499
García, Sancho2 nom. prop.   Vecino de Zaragoza, maestro de casas, firmante como testigo de un contrato a mediados del siglo XV. 1452
García, Ximeno nom. prop.   Vecino de Longás, labrador, justicia de la ciudad a principios del siglo XV. 1419
Garda nom. prop.   Lago de Italia situado al pie de los Alpes, al norte de Brescia. 1498
garfio sust. masc.   Utensilio metálico con el extremo encorvado y terminado en punta. 1400-60
gargajo sust. masc.   Porción de saliva o de excreciones del aparato respiratorio que se lanza por la boca de una vez. 1450-90
Gargallo, Juan de nom. prop.   Vecino de Alcubierre, corredor público, jurado de la ciudad a mediados del siglo XV. 1450
Gargano nom. prop.   Monte del reino de Nápoles situado en Apulia, en el extremo suroriental de la península de Italia. 1458-67
garganta sust. fem.   Parte interna del cuello de una persona o de un animal. 1400-60
garganta sust. fem.   Parte delantera externa del cuello de una persona o de un animal. 1400-60
Gargante nom. prop.   Río de Sicilia que desemboca cerca de Agrigento. 1497
Gargarín nom. prop.   Personaje legendario, rey de Tartessos, descendiente de Gargorio, a quien se atribuye el descubrimiento de la miel. 1499
gargarismo sust. masc.   Acción y resultado de enjuagarse la garganta con un líquido sin tragarlo. 1471
gargarismo sust. masc.   Licor medicinal usado para enjuagar la garganta. 1471
Pàgina 820 de 1808, es mostren 20 registres d'un total de 36141, començant en el registre 16381, acabant en el 16400