|
indignar |
3.
verbo trans.
Causar <una persona o una cosa> daño o irritación [a alguien o algo]. |
|
inducir |
1.
verbo trans.
Llevar <una persona o una cosa> [a alguien] hacia un fin o una situación. |
|
inducir |
2.
verbo trans.
Hacer <una persona> con consejos o amenazas que [alguien] haga algo. |
|
inducir |
3.
verbo trans.
Presentar <una persona> [un motivo] para probar algo. |
|
infamar |
1.
verbo trans.
Causar <una persona> una ofensa grave [a alguien] en contra de su honra. |
|
infeccionar |
1.
verbo trans.
Transmitir <un ser vivo o una cosa> gérmenes nocivos [a alguien o algo]. |
|
infecir |
1.
verbo trans.
Hacer <una persona o una cosa> que [una materia orgánica] se descomponga. |
|
inferir |
1.
verbo trans.
Llevar <una persona> [a alguien o algo] al interior de [un lugar]. |
|
inferir |
2.
verbo trans.
Causar <una persona> [un daño o perjuicio] a [alguien]. |
|
infestar |
1.
verbo trans.
Causar <una persona o una cosa> un daño o perjuicio [a alguien]. |
|
inflamar |
1.
verbo trans.
Causar <una cosa> que [algo] sufra encendimiento o ardor. |
|
inflamar |
2.
verbo trans.
Causar <una cosa> ira o pasión [a alguien]. |
|
inflar |
1.
verbo trans.
Hacer <una persona o una cosa> que [alguien o algo] aumente de volumen. |
|
infligir |
1.
verbo trans.
Causar <una persona> [daño o perjuicio] a [alguien]. |
|
influir |
1.
verbo trans.
Causar <una persona o una cosa> algún efecto [a alguien]. |
|
informar |
1.
verbo trans.
Dar <una persona> noticia de [algo] [a alguien]. |
|
informar |
2.
verbo trans.
Transmitir <una persona> un conocimiento o una habilidad [a alguien]. |
|
infringir |
1.
verbo trans.
Dejar <una persona> de cumplir [una ley o una obligación]. |
|
infundir |
1.
verbo trans.
Hacer <una persona> que [alguien] reciba [un conocimiento o una cualidad]. |
|
inhibir |
1.
verbo trans.
Mandar <una persona con autoridad> la nulidad de [alguien o algo]. |