|
conferir |
1.
verbo trans.
Dar <una persona> graciosamente [algo] a [alguien] en virtud de su autoridad. |
|
conferir |
2.
verbo trans.
Examinar <varias personas> atentamente [algo]. |
|
confesar |
1.
verbo trans.
Declarar <una persona> cierto o verdadero [algo]. |
|
confesar |
2.
verbo trans.
Admitir <una persona> [una falta o un error]. |
|
confesar |
3.
verbo trans.
Oír <un clérigo> [a alguien] que ha pecado y darle la absolución. |
|
confiar |
2.
verbo trans.
Tener <una persona> el convencimiento de que ocurre u ocurrirá [algo]. |
|
confiar |
3.
verbo trans.
Tener <una persona> esperanza en [la realización de algo]. |
|
confiar |
4.
verbo trans.
Decir <una persona> [algo] secreto o confidencial a [alguien]. |
|
confiar |
5.
verbo trans.
Tener <una persona> la seguridad de que puede encargar [algo] a [alguien]. |
|
confinar |
1.
verbo trans.
Hacer <una persona> que [alguien o algo] se establezca en un lugar remoto. |
|
confirmar |
1.
verbo trans.
Dar <una persona> validez a [algo]. |
|
confirmar |
2.
verbo trans.
Dar <una persona o una cosa> mayor estabilidad o fortaleza [a alguien o algo]. |
|
confirmar |
4.
verbo trans.
Administrar <un clérigo> el sacramento de la confirmación [a alguien] |
|
confiscar |
1.
verbo trans.
Retener <una persona con potestad para ello> [unos bienes] en virtud de un mandato judicial. |
|
confitar |
1.
verbo trans.
Preparar <una persona> [una fruta] con azúcar fundido. |
|
conformar |
3.
verbo trans.
Poner <una persona> de acuerdo [una cosa] con [otra]. |
|
confortar |
1.
verbo trans.
Dar <una persona o una cosa> fuerza o vigor a [algo]. |
|
confortar |
2.
verbo trans.
Dar <una persona> ánimo [a alguien]. |
|
confrontar |
2.
verbo trans.
Señalar <una persona> los límites de [un lugar]. |
|
confrontar |
3.
verbo trans.
Poner <una persona> en relación [una cosa] con [otra]. |