|
ventura
|
Del latín VENTURA, 'lo por venir', plural de VENTURUS, part. fut. de VENIRE, 'ir, venir'. |
1140 (CORDE: 1140) |
1400-60 |
|
Ventura, Domingo
|
|
|
1419 |
|
Ventura, Juan de
|
|
|
1419 |
|
Ventura, Pedro de
|
|
|
1419 |
|
venturoso -a
|
Derivado de ventura, del latín VENTURA, 'lo por venir', plural de VENTURUS, part. fut. de VENIRE, 'ir, venir'. |
1220-50 (CORDE: 1236) |
1445-52 |
|
Venus1
|
|
|
1448-65 |
|
Venus2
|
|
|
1468 |
|
ver1
|
Del latín VIDERE, 'ver'. |
1140 (CORDE: 1140) |
1400 |
|
ver2
|
Derivado de ver1, del latín VIDERE, 'ver'. |
1300-05 (CORDE: 1300-05) |
1417 |
|
Vera
|
|
|
1417 |
|
Vera, Antón de
|
|
|
1463 |
|
Vera, Juan de
|
|
|
1417 |
|
Vera, Martín de1
|
|
|
1417 |
|
Vera, Martín de2
|
|
|
1439 |
|
Vera, Sancha de
|
|
|
1417 |
|
Veraiz, Juan de
|
|
|
1459 |
|
verano
|
Abreviación del latín VERANUM (TEMPUS), 'tiempo primaveral', derivado de VER, 'primavera'. |
1032 (CORDE: 1200) |
1423 |
|
verbena
|
Del latín VERBENAM, 'ramo de plantas aromáticas de las ceremonias religiosas'. |
1450 (CORDE: 1300) |
1471 |
|
verbi gratia
|
|
|
1492 |
|
verbino -a
|
Tomado del latín virbinum, compuesto de vir, 'hombre', y binus, 'doble', derivado de bis, 'dos veces'. |
Ø (CORDE: 1400) |
1458-67 |