| Word | Sense | Sentence | Situation | |
|---|---|---|---|---|
| mío -a | 1 |
e arriba en·el retrete encended fuego. e tu Ysopo toma esta | mi | muger e faz fuego arriba para la quemar. Esto fingia el philosofo
|
E-Ysopete-013v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
a tu muger. me esperes vn poco mientra que yo trayo la | mia | . para que amas juntamente sean quemadas. Lo qual oyendo Xanthus e
|
E-Ysopete-013v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
e si no la beues toda. que pagaras? Respondio Xanthus. | mi | casa dare si non la beuo. los quales apostaron sobre esto poniendo
|
E-Ysopete-014r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
viendo el anillo en·la mano pregunta a Ysopo. sabes tu de | mi | anillo. dixo el. No se señor. mas soy cierto que
|
E-Ysopete-014v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
mas como sabeys muchos rios e arroyos corren a·la mar. e | mi | contrario en·este caso mire. e guarde se que los rios non
|
E-Ysopete-014v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
muchos rios caudales e pequeños con muchos arroyos entran en·la mar. | mi | aduersario cierre las bocas d·ellos e yo complire lo que con·el
|
E-Ysopete-015r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
la señora dormiendo en·la camara dentro a·la qual dixo. senyora | mia | mira por que non coma d·esto que aqui pongo el perro.
|
E-Ysopete-015v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
ella. ve·te en buena hora e non te cures que ahun | mis | nalgas tienen ojos. E como el Ysopo aparejo aquello que conplia e
|
E-Ysopete-015v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
el diziendo. que cosa es esta ombre suzio? Respondio el. | mi | señor mientra yo aparejaua de comer en·la cozina lo que conuenia.
|
E-Ysopete-015v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
yo aparejaua de comer en·la cozina lo que conuenia. rogue a· | mi | señora que vn poco mirasse por que non comiesse el perro lo que
|
E-Ysopete-015v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
non comiesse el perro lo que estaua puesto en·la mesa. e | mi | señora dixo non cures que ahun mis nalgas tienen ojos. e yo
|
E-Ysopete-016r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
puesto en·la mesa. e mi señora dixo non cures que ahun | mis | nalgas tienen ojos. e yo fallando la como veys dormiendo calladamente le
|
E-Ysopete-016r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
ningund tiempo fiziste peor cosa que agora. que a·mi e a· | mi | muger tan suziamente nos has escarnescido. agora por los conbidados de grado
|
E-Ysopete-016r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
E si non los satisfiziere yo. tu seras sin infamia. e | mia | sera la culpa. Confiando en·las palabras de Ysopo en·el dia
|
E-Ysopete-017v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
en silencio. dixo Ysopo assi. Varones de Samun por que escarnesceys | mi | forma. non es de mirar tan solamente la cara del ombre.
|
E-Ysopete-017v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
me paguedes e pechedes tributos e censos. e si assi a·este | mi | mandamiento non obedescierdes assi como deueys obedescer tanta pobreza vos sera dada.
|
E-Ysopete-018v (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
este es el que faze que los de Samum non obedescan a | mis | mandamientos. Entonces començo fablar Ysopo d·esta manera. O muy mayor
|
E-Ysopete-019r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
cierto non costreñido ni apremiado por alguna fuerça o necessitad. mas de | mi | propia voluntad soy venido a tu acatamiento. e tengo fiuça que me
|
E-Ysopete-019r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
las espigas ni empesco a·los fructos e granos. mas feriendo con | mis | alas e pies fago armonia e dulce canto con que alegro a·los
|
E-Ysopete-019r (1489) | Extend |
| mío -a | 1 |
sin culpa. por quanto ni quiero ni puedo por la flaqueza del | mi | cuerpo a alguno fazer injuria. mas fablo aquellas cosas que a·la
|
E-Ysopete-019v (1489) | Extend |