ser1
| Mot | Accepció | Frase | Situació | |
|---|---|---|---|---|
ser1 |
1 |
las siluestras / o aquellas que·lla mançana / gano a las biuas nuestras / | soys | humana criatura? / Dixe et dixo non con priessa / si sennor et principessa
|
E-CancEstúñiga-136v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
8 |
que si en aquel templo de Baris / uos fallare l·ynfante Paris / non | fuera | robada Elena. § Nin de Bersabe Dauid / non se dexara uençer / nin Usrias
|
E-CancEstúñiga-137r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
dexara uençer / nin Usrias tornara en lid / por sus dias fenescer / tanto | soys | de gracia llena / que si iuntas uos mirara / muy menos se enamorara
|
E-CancEstúñiga-137r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
4 |
uos mirara / muy menos se enamorara / Archilles de Poliçena. Caruajales. § Tiempo | fue | que se paso / sennora que uos ame / sy fuy uuestro ya non so
|
E-CancEstúñiga-137r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
Caruajales. § Tiempo fue que se paso / sennora que uos ame / sy | fuy | uuestro ya non so / nin iamas nunca sere. § Qvien podra ser de sennora
|
E-CancEstúñiga-137r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
fue que se paso / sennora que uos ame / sy fuy uuestro ya non | so | / nin iamas nunca sere. § Qvien podra ser de sennora / que a·los
|
E-CancEstúñiga-137r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
sennora que uos ame / sy fuy uuestro ya non so / nin iamas nunca | sere | . § Qvien podra ser de sennora / que a·los suyos siempre yerra? / Que
|
E-CancEstúñiga-137r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
sy fuy uuestro ya non so / nin iamas nunca sere. § Qvien podra | ser | de sennora / que a·los suyos siempre yerra? / Que do Amor iamas no
|
E-CancEstúñiga-137v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
Amor iamas no mora / de alen uirtud se destierra / pues con rason puedo | ser | yo / quien desamando asy dire / sy fuy uuestro ya non so / nin
|
E-CancEstúñiga-137v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
destierra / pues con rason puedo ser yo / quien desamando asy dire / sy | fuy | uuestro ya non so / nin iamas nunca sere.
|
E-CancEstúñiga-137v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
rason puedo ser yo / quien desamando asy dire / sy fuy uuestro ya non | so | / nin iamas nunca sere.
|
E-CancEstúñiga-137v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
quien desamando asy dire / sy fuy uuestro ya non so / nin iamas nunca | sere | .
|
E-CancEstúñiga-137v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
10 |
Dios estar / Amor baste lo passado / pues me faseys desamar / donde mas | so | enamorado. § Non uos quiero mas seruir / nyn que uos siruays de mi
|
E-CancEstúñiga-137v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
10 |
non podeys pensar / quanto me aueys enoyado / fasiendo me desamar / donde mas | so | enamorado.
|
E-CancEstúñiga-137v (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
5 |
Cancion de Caruaiales. § Si non | fuesse | tanto auante / y a tornar bastasse el dia / yo se quien se tornaria
|
E-CancEstúñiga-138r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
yo se quien se tornaria. § Qve mal tras mal et mal doblar / | es | amor siempre seguir / pues quien se deue auergoñar / de sus yerros corregir?
|
E-CancEstúñiga-138r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
5 |
siempre seguir / pues quien se deue auergoñar / de sus yerros corregir? / Aunque | sea | mas auante / tornando por meior uia / se que a tiempo tornaria. § Qvien
|
E-CancEstúñiga-138r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
por meior uia / se que a tiempo tornaria. § Qvien mas siruiendo enpeora / | es | muy gran pena sofrir / pues sy iamas nunca meiora / meior le seria morir
|
E-CancEstúñiga-138r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
1 |
es muy gran pena sofrir / pues sy iamas nunca meiora / meior le | seria | morir / sin pasar mas adelante / mientra me bastasse el dia / cierto io
|
E-CancEstúñiga-138r (1460-63) | Ampliar |
ser1 |
7 |
Caruaiales. § Andando perdido de noche ya | era | / por una montanna desierta fraguosa / falle una uillana feroçe espantosa / armada su
|
E-CancEstúñiga-138r (1460-63) | Ampliar |