Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.425
Pàgina 197 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 3921, acabant en el 3940
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
atal pron. indef.   Se refiere a un objeto indeterminado, a menudo con cierto valor ponderativo. 1400-60
atal adj./pron. indef.   Indica con ponderación el grado o intensidad elevados de algo, a menudo como motivo de la oración consecutiva que le sigue. 1400-60
atal adj. indef.   Introduce una expresión comparativa, en correlación con como. 1400-60
atal adv.   Indica que el modo de hacer algo presenta características o cualidades como las citadas anteriormente, a menudo con un valor ponderativo. 1400-60
atal loc. conj.   Atal que.  Introduce una expresión final. 1400-60
Atalanta nom. prop.   Personaje legendario, hija de Iasio, criada desde niña en el monte y convertida en león cuando, rompiendo su promesa de virginidad, se enamoró de Hipomenes (o Melanión). 1417

Atalante1

nom. prop.   Personaje legendario, rey de Libia, padre de las Pléyades, de Calipso y de Hespero, condenado a sostener la bóveda celeste. 1417

Atalante2

nom. prop.   Cordillera del norte de África situada entre el desierto del Sáhara y el mar Mediterráneo, y entre Túnez y el océano Atlántico (llamada también Atlas). 1417

atalaya

sust. masc.   Soldado que vigila al enemigo desde un punto alto. 1445-52

atalaya

sust. fem.   Medio usado como prevención o protección de un peligro. 1445-52
Atalía nom. prop.   Personaje bíblico, hija de Acab, rey de Israel, casada con Joram, rey de Judá (siglo IX aC), presentada como modelo de crueldad en la obra De mulieribus claris de Boccaccio. 1445-52

Atalo

nom. prop.   Filósofo estoico de origen griego, natural de Alejandría, maestro de Séneca (s. I). 1440-60
Atalo I nom. prop.   Rei de Pérgamo, sucesor de Eumenes, fue aliado de Roma y lucho contra los gálatas, pueblo celta de Tracia (siglos III-II aC). 1430-60

atambor

sust. masc.   Instrumento musical de percusión, formado por un cilindro cubierto con una piel fina y tensada, que se golpea con palillos. 1475

atamiento

sust. masc.   Acción y resultado de atar dos o más cosas para juntarlas o para impedir su movimiento. 1400-60
atán adv.   En un grado o intensidad elevados (a menudo en correlación con como y cuanto). 1400-60
atán loc.   Forma parte de la expresión pluriverbal atán poco. 1400-60
Atanagildo nom. prop.   Rey visigodo sucesor de Agila I, al que derrotó tras una guerra civil. Firmó un tratado de paz con Justiniano en que reconocía las posesiones bizantinas de la Bética (555-567). 1420-54
Atanarico nom. prop.   Noble visigodo, hijo de Aorico, enfrentado al emperador Valente. Tras la invasión de los hunos, fue derrotado y se refugió en los Cárpatos (318-381). 1420-54
Atanasio nom. prop.   Patriarca de Alejandría, teólogo opuesto al arrianismo y uno de los difusores del monacato en occidente (295-373). 1488
Pàgina 197 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 3921, acabant en el 3940