Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.425
Pàgina 237 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 4721, acabant en el 4740
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Baruc nom. prop.   Personaje bíblico discípulo de Jeremías, autor de uno de los libros proféticos del Antiguo Testamento (siglos III-II aC). 1445-52
Baruto nom. prop.   Población de Fenicia situada en Idumea, a orillas del mar Mediterráneo, al norte de Sidón. 1498
barzo sust. masc.   Anillo de cuero que sostiene el timón del arado. 1471
Bas, Gallart de nom. prop.   Vecino de Huesca, propietario de un huerto a principios del siglo XV. 1417
basa sust. fem.   Lugar donde se acumula el agua de lluvia. 1400-60
Basa, Domingo la nom. prop.   Vecino de Zaragoza, escribano público a mediados del siglo XV. 1452
Basalis nom. prop.   Escritor no identificado. 1470
Basán nom. prop.   Altiplano de Palestina situado al norte de Transjordania, asignado a la tribu de Manassés. 1498
basca sust. fem.   Malestar físico producido por el movimiento espasmódico del estómago que precede o acompaña al vómito. 1448-65
bascar verbo intrans.   Mostrar <un animal> rabia o fiereza. 1489
Basilea nom. prop.   Población de Suiza situada a orillas del río Rin, sede del principado eclesiástico del Sacro Imperio. 1438
Basilia nom. prop.   Joven romana seguidora de san Pedro y san Pablo, martirizada en el siglo I. 1488
basiliano -a adj./sust. masc. y fem.   [Persona] de la colonia ráurica, pueblo helvético de orillas del río Rin. 1430-60
basílica sust. fem.   Iglesia católica notable por su antigüedad, su capacidad o su magnificencia. 1471
basílica sust. fem.   Vena del brazo que resulta de la unión de la vena cubital posterior, la cubital anterior y la mediana. 1471
basílica sust. fem.   Planta herbácea labiada de hojas pequeñas y olor agradable usada en medicina y como condimento (ocinum basilicum). 1471
basilicón sust. masc.   Preparado medicinal de uso externo en forma de ungüento de acción supurativa, compuesto con resina de pino, pez griega, cera y aceite. 1471
basilicón sust. masc.   Planta herbácea labiada de hojas pequeñas y olor agradable usada en medicina y como condimento (ocinum basilicum). 1471
Basilio nom. prop.   Teólogo y obispo de Cesarea apodado el Grande, fundador de grupos monásticos (329-379). 1488
Basilisa nom. prop.   Mártir cristiana que, según la tradición, junto a su hermana Anastasia, sepultó los cuerpos de los apóstoles Pedro y Pablo, por quienes habían sido bautizadas (siglo I). 1498
Pàgina 237 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 4721, acabant en el 4740