Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.425
Pàgina 269 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 5361, acabant en el 5380
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
bonito -a adj.   Que es agradable a la vista. 1489
bonito -a adj.   Que está en buena posición (usado irónicamente). 1489
Bonoso nom. prop.   Soldado romano, nacido en Hispania, general de las legiones del limes del río Rin, que, junto con Próculo, se proclamó emperador de Roma frente a Probo, a fines del siglo III. 1498
bonus -a -um adj. lat.   Bueno, favorable. 1494
Boos nom. prop.   Campo de Palestina situado cerca de Belén. 1498
boquera sust. fem.   Abertura que permite acceder a un terreno o a un recinto. 1400-60
Borau, Catalina de nom. prop.   Vecina de Zaragoza, casada con Juan Zaidí, propietaria de unas casas a mediados del siglo XV. 1474
Borau, Juan de nom. prop.   Vecino de Arguedas, alcaide de la ciudad a fines del siglo XV. 1477
Borau, Lázaro de nom. prop.   Vecino de Zaragoza, jurista, propietario de unas casas a mediados del siglo XV. 1440
bórax sust. masc.   Mineral de color blanco compuesto de borato sódico básico hidratado. 1494
Borbón nom. prop.   Linaje nobiliario francés ligado a la familia real. 1499
borbotear verbo intrans.   Hablar <una persona> en voz baja en señal de disgusto o de queja. 1494
borceguí sust. masc.   Prenda de vestir que protege y cubre los pies, compuesta de piel flexible que llega hasta el tobillo. 1458-67
bordadura sust. fem.   Labor de aguja en relieve ejecutada en tela o piel con diversas clases de hilos. 1470-99
bordadura sust. fem.   Artificio usado para mejorar el aspecto de una cosa. 1470-99
bordal sust. masc.   Vástago bastardo que brota del pie o de las raíces de un árbol. 1400-60
Bordalba, Juan de nom. prop.   Vecino de Zaragoza, propietario de unos campos a mediados del siglo XV. 1458
bordar verbo trans.   Poner <una persona> adornos a [una tela o una piel] con labor de aguja. 1445-63
bordar verbo trans.   Añadir <una persona> adornos [a algo] para mejorarlo. 1445-63
borde adj.   [Persona] que desciende de una unión ilegítima. 1400-60
Pàgina 269 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 5361, acabant en el 5380