Tots els trobats: 36.140
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 330 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 6581, acabant en el 6600
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
cara loc. verbal   Hacer cara.  Enfrentarse <una persona> a [alguien]. 1400-60
cara loc. verbal   Volver la cara.  Irse <una persona> precipitadamente de un lugar. 1400-60
cara loc. verbal   Volver la cara. Dirigir <una persona> su atención a [alguien o un lugar]. 1400-60
Caracalla nom. prop.   Sobrenombre de Marco Aurelio Antonino, emperador romano hijo de Séptimo Severo (186-217). 1498
Caracciolo, Maria nom. prop.   Noble napolitana de la corte del rey Alfonso V el Magnánimo, condesa de Arenas, unida a la rebelión de Calabria a mediados del siglo XV. 1460-63
caracol sust. masc.   Molusco gasterópodo marino o terrestre, de diferentes especies, con el cuerpo dentro de una concha en espiral (helix). 1400-60
carácter sust. masc.   Marca o signo imborrable. 1492
carácter sust. masc.   En la religión católica, señal imborrable que algunos sacramentos dejan en el espíritu de los fieles. 1492
Caraffa, Oliverio nom. prop.   Noble napolitano hijo de Francesco Carafa, señor de Torre del Greco, criado del rey Alfonso V el Magnánimo y más tarde arzobispo de Nápoles, cardenal y capitán de la armada pontificia (1430-1511). 1499
Caramaña nom. prop.   Linaje nobiliario del Rosellón, en el sur de Francia. 1458-67
caramente adv.   De manera insistente y rigurosa. 1411
caramente adv.   De manera muy costosa. 1411
caramida sust. fem.   Mineral de color regruzco formado por la combinación de dos óxidos de hierro y caracterizado por su poder de atracción del hierro y otros metales ferruginosos. 1495
caramillo sust. masc.   Instrumento musical de viento, hecho de caña, madera o hueso. 1460-63
Caraosio nom. prop.   Caudillo de Britania, protagonista de una revuelta contra Constancio I a fines del siglo III. 1498
caravela sust. fem.   Embarcación rápida y ligera, de popa plana con una sola cubierta, castillo elevado a popa y a proa, y tres palos. 1484
carbón sust. masc.   Combustible sólido, de color negro, que se obtiene por destilación o combustión incompleta de la leña o de otros cuerpos orgánicos. 1400-60
Carbonaira nom. prop.   Población de Italia situada en Calabria, al sur del reino de Nápoles. 1439
carbonero -a sust. masc. y fem.   Menestral que tiene por oficio hacer o vender carbón. 1417
carbunclo sust. masc.   Piedra preciosa de color rojo, variedad del corindón, formada de alúmina nativa cristalizada. 1425
Pàgina 330 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36140, començant en el registre 6581, acabant en el 6600