Tots els trobats: 9.124
Ocurrències: 54.280
Pàgina 312 de 457, es mostren 20 registres d'un total de 9124, començant en el registre 6221, acabant en el 6240
Mot Accepció
Osona nom. prop.   Región de Cataluña situada en la depresión central, sede de un condado vinculado al linaje de Cabrera.
Osso de Cinca nom. prop.   Población de Aragón situada en el valle del río Cinca, entre Belver y Zaidín.
Ostia nom. prop.   Población de Italia situada al suroeste de Roma, en la desembocadura del río Tíber.
Ostiense1 nom. prop.   Vía romana que unía Roma con el puerto de Ostia, al suroeste de la ciudad.
Ostiense2 nom. prop.   Sobrenombre del cardenal de Ostia Enrique de Segusio, canonista italiano autor de Lectura in Decretales Gregorii IX y Summa super titulis Decretalium, conocida también como Summa aurea (siglo XIII).
Otacilio Craso, Manio nom. prop.   Político y militar romano, cónsul con Valerio Máximo, venció a Hieron II en Sicilia; en su segundo consulado luchó contra los cartagineses de Aníbal (siglo III aC).
Otal, Jaime de nom. prop.   Vecino de Huesca, lugarteniente del zalmedina a mediados del siglo XV.
Otal, Pero de nom. prop.   Vecino de Huesca, propietario de de unos corrales a principios del siglo XV.
Otea nom. prop.   Personaje legendario, hija de Erecteo, rey de Atenas, raptada por Bóreas.
Oteiza, Guillén Aznárez de nom. prop.   Noble navarro en tiempos del rey Ramiro II (siglo XII).
Oteiza, Guiralt de nom. prop.   Noble aragonés, uno de los cuarenta caballeros de Pedro III el Grande que juraron el pacto de paz con Carlos I de Nápoles a fines del siglo XIII.
Oteiza, Ximén Aznárez de nom. prop.   Noble navarro, caballero de Pedro I que participó en la conquista de Teruel (siglo XII).
Otiel nom. prop.   Población de Valencia situada a orillas del río Magro, al oeste de Requena, cerca del límite con Castilla.
Otín, Domingo Sanz de nom. prop.   Vecino de Zaragoza, propietario de unos campos a fines del siglo XIV.
Otmán nom. prop.   Caudillo turcomano (Utman Gazi), fundador de la dinastía otomana que organizó el Imperio Turco.
Oto1 nom. prop.   Nombre de pila de tres emperadores de Alemania de los siglos X y XII.
Oto2 nom. prop.   Clérigo cristiano, natural de Zaragoza, considerado uno de los fundadores del monasterio de San Juan de la Peña (siglo VIII).
Otón, Lucio nom. prop.   Emperador romano sucesor de Servio Galba, hijo del militar Lucio Otón (posiblemente se trate de Marco Salvio Otón, en el texto confundido con su padre) (32-69).
Otoniel nom. prop.   Personaje bíblico, hijo de Quenez (o Zenen) y sobrino de Caleb, enviado por Dios para salvar a los israelitas.
Otranto nom. prop.   Población de Italia situada al sureste de la región de Apulia, junto al mar Adriático y el mar Jónico, en el extremo suroriental de la península.
Pàgina 312 de 457, es mostren 20 registres d'un total de 9124, començant en el registre 6221, acabant en el 6240