Tots els trobats: 9.124
Ocurrències: 54.280
Pàgina 313 de 457, es mostren 20 registres d'un total de 9124, començant en el registre 6241, acabant en el 6260
Mot Accepció
Ovidio Nasón, Publio nom. prop.   Poeta latino autor de poesías amorosas (Heroidas, Ars amatoria, Remedia amoris), narrativas (Metamorfosis y Fasti) y elegíacas (Tristia, Epistulae ex Ponto) (43 aC-17dC).
Oviedo nom. prop.   Población de Asturias situada al norte de la cordillera Cantábrica, entre los ríos Nalón y Nora.
Oxirrinco nom. prop.   Población de Egipto (actual Al Bahnasa) situada en la provincia de Minia, al suroeste de El Cairo.
Oz nom. prop.   Población de Aragón situada en el valle pirenaico de Tena, a orillas del río Gállego.
Oz, Isabel de nom. prop.   Noble aragonesa, miembro de la corte de Alfonso el Magnánimo a mediados del siglo XV.
Ozías nom. prop.   Rey de Judá, hijo de Amasías, que favoreció el desarrollo de la agricultura; tuvo que abdicar por haber contraído la lepra (siglo VIII aC).
Pablo Abad nom. prop.   Monje egipcio, abad de un monasterio del desierto de Nitria a mediados del siglo IV.
Pablo de Tarsis nom. prop.   Ciudadano romano de familia judía, natural de Tarso, que, convertido al cristianismo, fue el organizador de la iglesia romana (conocido también como Saulo) (siglo I).
Pablo de Tebas nom. prop.   Monje egipcio considerado el primer ermitaño († 341).
Pablo Diácono nom. prop.   Monje benedictino de la abadía de Montecasino, en Italia, donde escribió obras destacadas del renacimiento carolingio como Historia gentis lomgobardorum o una Historia romana (720-800).
Pablo el Simple nom. prop.   Labrador de Egipto que en su vejez se retiró al desierto, donde fue discípulo de Antonio Abad († 339).
Pablo II nom. prop.   Pontífice romano (Pietro Barbo), sucesor de Pío II (1417-1471).
Pablo1 nom. prop.   Clérigo de la orden de los dominicos, de origen judío, promotor de la disputa de Barcelona contra el judaísmo († 1269).
Pablo2 nom. prop.   Clérigo de la orden de los franciscanos menores que participó en un viaje de peregrinación a Tierra Santa a mediados del siglo XV.
Pablo3 nom. prop.   Hombre justo y piadoso que visitó a los eremitas del desierto de Nitria y acabó uniéndose a ellos (siglo IV).
Pacheco, Pero nom. prop.   Noble castellano de la familia de los Girón y Pacheco.
Pachino nom. prop.   Promontorio de Sicilia situado en el extremo suroriental de la isla.
pacífico -a nom. prop.   El Pacífico.  Apelativo con que se designa al rey Jaime II de Aragón.
Pacomio nom. prop.   Monje de Egipto, fundador del monasterio de Tabenna, venerado como santo por la iglesia católica.
Pacurio I nom. prop.   Rey de Partia, hijo de Orodes II y de Laodicea, que invadió la provincia romana de Siria (siglo I aC).
Pàgina 313 de 457, es mostren 20 registres d'un total de 9124, començant en el registre 6241, acabant en el 6260