Tots els trobats: 36.121
Ocurrències: 2.234.454
Pàgina 174 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36121, començant en el registre 3461, acabant en el 3480
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV

armadura

sust. fem.   Conjunto de piezas metálicas o de materiales resistentes con que se visten los guerreros para protegerse. 1423
armar verbo trans.   Preparar <una persona> [a alguien o algo] con utensilios para la guerra. 1417
armar verbo trans.   Preparar <una persona> [una embarcación] con todo lo necesario para navegar o para guerrear. 1417
armar verbo trans.   Preparar <una persona> [las cosas necesarias] para [una actividad]. 1417
armar verbo trans.   Disponer y unir <una persona> las piezas de [algo] para que pueda funcionar. 1417
armar verbo trans.   Declarar <el rey u otra persona con poder> en una ceremonia solemne que [alguien] es caballero. 1417
armar verbo intrans.   Estar <un ser vivo> provisto de lo necesario para llevar a efecto alguna actividad. 1417

armario

sust. masc.   Mueble cerrado con puertas para guardar objetos. 1417
Armellas, Juan de nom. prop.   Vecino de Huesca, propietario de un corral a principios del siglo XV. 1417
Armendáriz, María de nom. prop.   Noble navarra, hija de Arnaut de Armendáriz, amante del príncipe Carlos de Viana a mediados del siglo XV. 1445-63
Armengol nom. prop.   Obispo de Urgell, hijo de Bernardo I de Conflent, venerado como santo por la iglesia católica (siglo XI). 1499

Armengot, Miguel1

nom. prop.   Vecino de Alcañiz, notario público a principios del siglo XV. 1434

Armengot, Miguel2

nom. prop.   Vecino de Zaragoza, notario público a mediados del siglo XV. 1452
Armenia nom. prop.   País de Asia situado al norte de Mesopotamia, entre Capadocia y el mar Caspio. 1400-60

arménico -a

loc.   De Armenia. Forma parte de la locución pluriverbal bol arménico, 'arcilla'. 1471

armenio -a

sust. masc. y fem.   Persona de Armenia. 1430-60

armenio -a

adj./sust. masc. y fem.   [Persona] que pertenece a una secta cristiana de Armenia, separada de la iglesia romana tras el concilio de Calcedonia (siglo V). 1430-60
Armeno nom. prop.   Caudillo germano, aliado inicialmente con los romanos, que se opuso al intento de romanización impuesta por el legado Quintilio Varo y derrotó a las legiones romanas en la batalla de Teutoburgo (siglo I). 1430-60

armero -a

sust. masc. y fem.   Menestral que tiene por oficio hacer, reparar o vender armas. 1432
Armiñaque nom. prop.   Región de Francia situada en la Gascuña, al norte de Bearn. 1499
Pàgina 174 de 1807, es mostren 20 registres d'un total de 36121, començant en el registre 3461, acabant en el 3480