Tots els trobats: 36.116
Ocurrències: 2.234.451
Pàgina 178 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 3541, acabant en el 3560
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV

arrebatar

verbo trans.   Arrastrar <una persona, un animal o una cosa> [a alguien] con prisa o con violencia. 1417

arrebatar

verbo trans.   Causar <una persona o una cosa> una intensa pasión [a alguien]. 1417
arrebatosamente adv.   De manera rápida e impetuosa. 1468
arreciar verbo trans.   Hacer <una persona o una cosa> más fuerte y vigoroso [a alguien]. 1493
arrecordar verbo pron.   Venir <una cosa> a la memoria a [alguien]. 1445-63

arredrado -a

adj.   Que está lejos en el espacio o en el tiempo. 1400-60

arredrar

verbo trans.   Poner <una persona, un animal o una cosa> [a alguien o algo] a cierta distancia de [alguien o de un lugar]. 1417
arredro adv.   Indica situación en la parte posterior o en el sentido contrario al de la marcha, o dirección hacia ella. 1458-67

arreglar

verbo trans.   Poner <una persona> [a alguien o algo] de manera conveniente para un fin determinado. 1448-65

arremangar

verbo trans.   Recoger <una persona> hacia arriba [una parte de una prenda de vestir]. 1489

arremeter

verbo intrans./pron.   Ir <una persona> contra [alguien] con ímpetu o violencia. 1430-60

arremeter

verbo trans.   Hacer <una persona> que [un caballo] inicie impetuosamente una carrera. 1430-60

arremetida

sust. fem.   Acción y resultado de actuar contra alguien con ímpetu. 1470-90

arrendación

sust. fem.   Acción y resultado de ceder mediante el pago de una cantidad el uso temporal de algo. 1412

arrendador -ora

sust. masc. y fem.   Persona que toma temporalmente alguna cosa cedida por precio. 1400

arrendador -ora

sust. masc.   Oficial encargado de administrar o cobrar los tributos derivados de los contratos de cesión temporal. 1400

arrendamiento

sust. masc.   Contrato por el cual se cede mediante el pago de una cantidad el goce o aprovechamiento temporal de cosas, obras o servicios. 1417

arrendar1

verbo trans.   Dejar <una persona> [algo] a [alguien] para que la use temporalmente mediante el pago de una cantidad. 1412

arrendar1

verbo trans.   Tomar <una persona> [algo] de [alguien] para usarla temporalmente mediante el pago de una cantidad. 1412

arrendar2

verbo trans.   Atar <una persona> por las riendas [una caballería]. 1494
Pàgina 178 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 3541, acabant en el 3560