al
| Mot | Accepció | Frase | Situació | |
|---|---|---|---|---|
al |
4 |
e te tratasse los pies. e avn quando tu quisiesses que confundiesse | al | philosopho. ay dolor en·los peligros de·la mar. boca de
|
E-Ysopete-008v (1489) | Ampliar |
al |
3 |
verdura e assi se fueron a vna huerta. e dixo el philosofo | al | ortolano da nos de·la verdura. e el ortolano tomo vna haz
|
E-Ysopete-009r (1489) | Ampliar |
al |
4 |
o escarnesces dixo Ysopo. escarnesco. non a ti. mas | al | philosofo que te enseño. e que solucion de philosofo es que por
|
E-Ysopete-009r (1489) | Ampliar |
al |
1 |
a·mi cosa ligera es de fazer. Entonces el maestro buelto | al | ortolano dixo. Non conuiene al philosofo que continuamente enseña en·los estudios
|
E-Ysopete-009r (1489) | Ampliar |
al |
3 |
de fazer. Entonces el maestro buelto al ortolano dixo. Non conuiene | al | philosofo que continuamente enseña en·los estudios en·las huertas responder e soltar
|
E-Ysopete-009r (1489) | Ampliar |
al |
3 |
dixo a Ysopo. e tu moço has conoscimiento d·estas cosas. | al | qual dixo Ysopo pienso que si. mas esta atento. Tu demandas
|
E-Ysopete-009r (1489) | Ampliar |
al |
1 |
si no tres pies tan solamente pensando la cosa como avia acaescido descendio | al | establo. e corto vn pie al puerco que ay estaua.
|
E-Ysopete-010r (1489) | Ampliar |
al |
3 |
la cosa como avia acaescido descendio al establo. e corto vn pie | al | puerco que ay estaua. e tornando arriba puso lo en la olla
|
E-Ysopete-010r (1489) | Ampliar |
al |
1 |
a otro aquestas viandas mando que se diessen. Despues como se tornasse | al | philosopho dixo le. Diste aquellas viandas a·la mj bienqueriente?
|
E-Ysopete-010v (1489) | Ampliar |
al |
3 |
non era su voluntad de estar con·el dende adelante. E dixo | al | marido. llama a·la perrilla e falaga a·la qual embiaste de
|
E-Ysopete-011r (1489) | Ampliar |
al |
4 |
a·la perrilla. dixo esta es tu bienqueriente. ca la muger | al | que ama. non lo ama nada. por que si en muy
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
al |
1 |
venga corriendo a casa. e tomo dineros e fue·sse otro dia | al | mercado e compro gallinas. capones. pauones e ansarones. e despues
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
al |
1 |
le que sea muy bueno e dulce e sabroso. E Ysopo yendo | al | mercado fablaua consigo. agora me manifestare que non soy sabidor para aparejar
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
al |
4 |
puso las lenguas con salsa de vinagre. e los escolares alauando | al | maestro dezian. señor esta tu yantar llena es de philosophia. dende
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
al |
3 |
se jndinassen. e en paciencia non lo tomassen. el philosopho dixo | al | Ysopo. non te mande yo traher lo mejor e mas dulçe.
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
al |
4 |
dixo le Ysopo. tu eres aguijon muy malo. e mucho aguijas | al | señor contra el sieruo e demas eres curioso e mas agudo que los
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
al |
4 |
buscando causa como pudiesse ferir a Ysopo dixo le. pues que llamas | al | philosopho curioso e cuydadoso. trahe vn ombre que sea sin cuydado.
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
al |
3 |
sjn cuydado e mirando a muchos que encontraua. vio vn aldeano. | al | qual dixo. el philosopho mj señor te conbida a comer con·el
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
al |
4 |
comia con buen talante e sabor e mirando esto el philosopho mando llamar | al | cozinero. e dixo le. este pescado non es bien adresçado e
|
E-Ysopete-013r (1489) | Ampliar |
al |
4 |
aldeano e vio como comia tanto de gana e fuertemente. fizo llamar | al | panadero e dixo le. O muy suzio. e villano. por
|
E-Ysopete-013v (1489) | Ampliar |