Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.425
Pàgina 542 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 10821, acabant en el 10840
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
derturia sust. fem.   Variedad de higuera de fructificación temprana. 1400-60
des loc. conj.   Des que.  Introduce una expresión temporal que indica un momento inicial a partir del cual se produce algo. 1468
desabido -a adj.   Que desconoce lo que debería saber. 1460-63
desabido -a adj.   Que sobrepasa toda medida o carece de proporción. 1460-63
desaborido -a adj.   [Alimento] que carece de sabor o que es desagradable al gusto. 1400-60
desabridamente adv.   De manera poco atinada o carente de gracia. 1499
desabrido -a adj.   [Alimento] que carece de sabor o que es desagradable al gusto. 1445-52
desabrido -a adj.   Que carece de gracia o de cualidades agradables. 1445-52
desabrigadamente adv.   De manera áspera o rigurosa. 1499
desabrigado -a adj.   Que está privado de favor o de protección. 1499
desabrigar verbo trans.   Privar <una persona> de favor [a alguien]. 1499
desabrigar verbo pron.   Desprenderse <una persona> de [algo]. 1499
desabrimiento sust. masc.   Actuación carente de gracia o de cualidades agradables. 1475
desabrochado -a adj.   Que carece de orden o concierto. 1458-67
desacompañamiento sust. masc.   Acción y resultado de alejarse del trato de alguien. 1475
desacompañar verbo trans.   Apartarse <una persona o una cosa> de [alguien o algo]. 1458-67
desaconsejar verbo trans.   Hacer abandonar <una persona o una cosa> la idea de [hacer algo] a [alguien]. 1499
desacordado -a adj.   Que carece de adecuación o armonía. 1417
desacordado -a adj.   [Persona] que ha perdido la memoria. 1417
desacordar verbo intrans./pron.   Dejar de estar <una persona o una cosa> en consonancia o conformidad con [alguien o algo]. 1475
Pàgina 542 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 10821, acabant en el 10840