Tots els trobats: 36.116
Ocurrències: 2.234.453
Pàgina 546 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 10901, acabant en el 10920
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
desaprovechadamente adv.   De manera infructuosa, sin producir ningún beneficio. 1488-90
desaprovechado -a adj.   Que no produce ningún beneficio. 1488
desaprovechado -a adj.   [Persona] que ha desestimado las oportunidadeds que se le ofrecían. 1488
desarenar verbo intrans./pron.   Salir <una persona> de un lugar arenoso. 1430-60
desarmado -a adj./sust. masc. y fem.   [Persona] que no lleva armas. 1430-60
desarmado -a adj.   Que carece de defensas. 1430-60
desarmar verbo trans.   Quitar <una persona> las armas [a alguien]. 1430-60
desarmar verbo trans.   Quitar <una persona> [un arma] de la posición en que estaba para disparar. 1430-60
desarmar verbo trans.   Dejar <una persona> [a alguien] sin argumentos. 1430-60
desarrear verbo pron.   Anular <una persona> sus vínculos con [algo]. 1480-95
desasentar verbo trans.   Hacer perder <una persona o una cosa> la cordura o la sensatez [a alguien]. 1445-63
desasir verbo intrans./pron.   Apartarse <una persona> de [alguien o algo]. 1493
desasir verbo trans.   Poner <una persona> [a alguien] fuera del contacto con alguien o algo a lo que estaba unido. 1493
desasosegado -a adj.   Que está alterado por inquietudes o preocupaciones. 1488-90
desasosiego sust. masc.   Situación de alteración por inquietudes o preocupacuiones. 1488-90
desastrado -a adj.   Que causa o manifiesta calamidades, daño o destrucción. 1458-67
desastrado -a adj.   [Persona] a la que la fortuna le es adversa. 1458-67
desastre sust. masc.   Acontecimiento o hecho muy desgraciado o calamitoso. 1430-60
desatapar verbo trans.   Quitar <una persona> lo que cubre [algo]. 1471
desatar verbo trans.   Hacer <una persona> que [alguien o algo] que estaba sujeto deje de estarlo. 1430-60
Pàgina 546 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36116, començant en el registre 10901, acabant en el 10920