| Mot | Accepció | Frase | Situació | |
|---|---|---|---|---|
| decir1 | 1 |
yda de su muger e fuesse d·ello muy enojado e triste. | dixo | le Ysopo. agora veys que verdaderamente non la muger. mas la
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
a·su marido mas obstinada. e endurescida de dia en dia. | dizia | . nunca mas a·el tornare. E dixo Ysopo a Xanthus.
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
dia en dia. dizia. nunca mas a·el tornare. E | dixo | Ysopo a Xanthus. señor alegra·te. ca yo fare por cierto
|
E-Ysopete-011v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
fue a·la casa del philosopho su marido. e entrando en casa | dixo | . esta era la causa por que me escarnescias. por aquel esclauo
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
estando viua non entrara en·esta casa otra muger. e assi lo | digo | a·ti Xanthus. Despues de pocos dias como Xanthus conuidasse a·sus
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
despues de pocos dias como Xanthus conuidasse a·sus discipulos a yantar. | dixo | a Ysopo. conpraras le que sea muy bueno e dulce e sabroso
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
las lenguas con salsa de vinagre. e los escolares alauando al maestro | dezian | . señor esta tu yantar llena es de philosophia. dende a poco
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
vez lenguas aparejadas e guisadas con salsa de pimienta e ajos. Entonces | dixeron | los escolares. maestro conueniblemente es puesta la lengua. ca vna lengua
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
ca vna lengua. se aguza con otra. vn poco despues | dixo | el señor a Ysopo. trahe aqui otra vianda alguna. e el
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
e el traxo otra vegada lenguas. los conbidados ya enojados d·ello | dixieron | . e fasta quando duraran las lenguas. E el philosopho con saña
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
fasta quando duraran las lenguas. E el philosopho con saña mouido. | dixo | le. por ventura tenemos otra cosa de comer? E Ysopo respondio
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
E Ysopo respondio. por cierto non teneys otra cosa. E Xanthus | dixo | . o cabeça de maldad. non te dixe. conpra aquello que
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
cosa. E Xanthus dixo. o cabeça de maldad. non te | dixe | . conpra aquello que sea muy bueno e muy dulce e sabroso?
|
E-Ysopete-012r (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
los mortales que la lengua. Entonces los escolares abraçando a Ysopo. | dixieron | . bien fabla Ysopo por que paresçe maestro que erraste. que pensaste
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
Otro dia siguiente el maestro cobdiciando purgar se ante sus discipulos. | dixo | les. ayer non cenastes de mj sentencia. mas d·este esclauo
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
ouiere de fazer ante vos otros ge·lo mandare. e llamado Ysopo | dixo | le. lo que peor e mas magro fallares aquello traheras para cena
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
E como a·la tarde los escolares se assentassen a cenar. Xanthus | dixo | a Ysopo. trahe aqui de cenar. El esclauo con·la mesma
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
mesma manera de salsa. puso las lenguas en·la mesa. Entonces | dixeron | los escolares. e avn venimos a·las lenguas? E otra vez
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
cenar se jndinassen. e en paciencia non lo tomassen. el philosopho | dixo | al Ysopo. non te mande yo traher lo mejor e mas dulçe
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |
| decir1 | 1 |
non te mande yo traher lo mejor e mas dulçe. mas | dixe· | te que traxiesses lo que fuesse peor e mas magro e assj te
|
E-Ysopete-012v (1489) | Ampliar |